Nog een dikke week en mijn laatste academiejaar Communicatiewetenschappen zit er op (hopelijk ). De afgelopen weken was ik vooral bezig met m’n masterproef (de vroegere thesis). Maar zelfs die loopt op zijn eind want morgen mag ik naar de drukker om hem te laten inbinden :). Jeuj! Nog 1 les (Filmgeschiedenis) en 2 presentaties en ik kan beginnen blokken. 23 juni zit alles er dan op. Dan hopelijk 3 maand vakantie en eens nadenken wat ik volgend jaar ga doen .
Tussen het masterproeven door, probeerde ik toch wat van de zon te genieten. Een beetje zon kan toch wonderen doen . Ik word er zowaar nog beter gezind van . Doe daar nog een ijsje of een bbq’tje bij en het is helemaal af natuurlijk .
Vandaag wordt er dan nog een beetje gewerkt aan m’n cursussen, in afwachting van de laatste spelfouten van m’n masterproef. Kalmpjes aan dus… En morgen, dan heb ik 6 schattige A5 boekjes om in te dienen als masterproef ;).
Nee nee, geen schrijffout in die titel. Want de komende drie weken kleuren roos: de Giro is weer begonnen! Drie weken wielerpret op het televisiescherm met commentaar van Renaat Schotte en Karl Vannieuwkerke, het olijke duo van de Sporza-redactie.
De wedstrijd ging gisteren van start met een ploegentijdrit. Altijd fijn, zo’n tijdrit. Je krijgt de kans om je eigen favorieten eens wat meer dan normaal in beeld te zien. Zo zag ik gisteren Laurent Mangel (ag2r) eindelijk terug op het scherm, maar ook Mickael Chérel (fdjeux) en vooral m’n Lotto’tjes: met op kop Francis De Greef, Geert Steurs, Dominique Cornu en Dries Devenyns. Oké, die laatste hadden wat last om mooi georganiseerd rond te draaien, maar het gebrek aan ervaring zal daar wel een hele belangrijke rol in gespeeld hebben. Kopje niet laten hangen jongens . Ik blijf supporteren de komende dagen! Zeker weten!
…van m’n masterproef! Hij is stilaan af aan ‘t geraken. En dat maakt mij wel ZEER tevreden! Ik heb er dan ook genoeg werk ingestoken de laatste maanden. Schrijven, schrijven en nog eens schrijven. Nog paar dingen aanpassen aan het besluit en dan eind volgende week indienen: JIHA! ‘t Kan deugd doen :).
Voor de rest een beetje aan ‘t herstellen van de eerste zomerse warmte. Ballerina’s aandoen als uw voeten uitzetten van de warmte is GEEN goed idee… M’n kleine teentjes hebben het geweten: AUW! Op zo’n moment prijs ik mezelf gelukkig dat ik teensletsen heb. Maar straks toch nog maar wat genieten van het zonneke terwijl ik nog eens nadenk over het besluit van m’n thesis. Nog een kleine 200 woorden en ik heb de kaap van de 15.000 gehaald (het minimum). Daarna is het tijd om me op te maken voor de examens.
Maar dan… dan eh… 3 maanden VAKANTIE! Let the sunshine in .
Ik kan terugblikken op een druk maar zeer geslaagd concertweekend. Zij die er niet bij waren, mogen zich tegen het hoofd slaan: je hebt echt wel iets gemist .
Zaterdag was het dus galaconcert. Hoewel enkele muzikanten moeilijk hun zenuwen konden bedwingen, hebben we toch wel de pannen van het dak gespeeld. Het werd een geslaagd concert, iets om fier op te zijn.
Zondagmorgen was het vroeg dag. Zaterdag waren we na het concert nog wat blijven plakken, waardoor het uiteindelijk al ruim 1u voorbij was toen ik in mijn bed kroop. Zondagmorgen werden we dan al om 10u in Mechelen-Bovelingen verwacht om de communicanten naar de kerk te begeleiden. Nu ja, marsen spelen is niet m’n favoriete bezigheid. Het terrasje achteraf kon me wel meer bekoren .
Van Bovelingen ging het naar Aalst. Twee concerten achter mekaar. Eerst met de eigen harmonie van Aalst, daarna nog eens met Bovelingen. Het ene al net iets beter dan het andere. En eerlijk, het concert met Bovelingen was nóg beter dan zaterdagavond. We moesten zeker niet onder doen voor andere harmonieën die qua niveau verwacht worden nog iets hoger te staan. Het harde werken wierp duidelijk z’n vruchten af.
Maar al bij al ben ik blij dat het voorbij was. Ik moet om en bij de 14u gespeeld hebben de afgelopen week. Een persoonlijk record vermoed ik. Nu kan de riem er even af, net zoals bij de koers. Het is tijd om alles op m’n masterproef en m’n examens te zetten. Mijn examenrooster is alvast een meevaller:
- 9/6 Filmgeschiedenis
- 20/6 ICT-recht
- 23/6 Nieuwsproductie en -receptie
Vier van m’n harmoniegenootjes huppelen al enkele weken vrolijk rond op de tonen van El chicki chicki. Nu was dat nummer tot voor kort voor mij onbekend. Dat is echter wel veranderd toen ik onderstaand filmpje op YouTube ontdekte.
Het kan weer tellen deze week. De ene repetitie na de andere, het ene concert na het andere.
Maandag. Voor alle veiligheid m’n saxofoon nog maar eens bovengehaald. Kwestie van wat ingespeeld te zijn voor de drukke week. Niet te lang spelen, om m’n lippen wat te sparen. Maar toch, de vingers wat “losgooien” kan geen kwaad :).
Dinsdag. Na een lange lesdag in Leuven (werken aan het groepswerk voor Usablity Design en daarna nog drie uur filmgeschiedenis) ging het dus naar de repetitie in Aalst. Omdat ook voor ons het Lenteconcert op het programma staat, moeten er dringend nog wat stukken doorgespeeld worden. Werk aan de winkel dus.
Woensdag. Ook op woensdag een hele dag in Leuven gezeten om onder andere onze usertesten van Usability Design uit te voeren. Maar daarnaast ook de laatste echte repetitie met de harmonie van Mechelen-Bovelingen. Geen normale repetitie van 2u, wel eentje van 3u waarin nog naarstig gewerkt werd aan alle stukken. Maar het dient gezegd: het klonk goed!
Donderdag. 1 mei, Feest van de Arbeid. Traditioneel wordt de harmonie van Aalst van “ingehuurd” om de 1 mei stoet in Leuven te gaan vergezellen. Hoewel de reis naar Leuven langer is dan de deelname zelf, trekken we daar toch elk jaar naartoe. Vooral voor gezelligheid op de bus (in mijn geval dan toch ).
Vrijdag. Vandaag dus. Deze avond de grote test, nummer 1. Om 19.30u begint immers ons grote algemene repetitie in Mechelen-Bovelingen. Noem het een proefconcert. Alle stukken worden gespeeld, aangekondigd door de juiste teksten en in het gepaste decor. Geen nood als het vanavond net iets minder gaat! Een slechte generale, betekent immers een goeie première! We zullen wel zien . Voor de gemoedsrust van de meeste muzikanten zou een goeie generale geen kwaad kunnen :).
Zaterdag. Morgen dus. Het moment suprême!
De Koninklijke Harmonie “Eendracht is Macht” Bovelingen
nodigt u uit op haar 13de
GALACONCERT
Een concert door/voor levensgenieters !
Dirigent: Bart Falise
Optreden van Two for the Road
Wij verwelkomen u graag op zaterdag 3 mei 2008 om 20.00 uur
in zaal Ons Vermaak in Bovelingen
Zondag. Alsof dat nog niet genoeg is, begeleiden we zondagvoormiddag nog de eerste communicanten in Mechelen-Bovelingen. En zoals ik bij dinsdag al zei, zondagnamiddag is het tijd voor het Lenteconcert van Aalst. Niet alleen Aalst speelt er om 14u, maar ook de harmonie van Mechelen-Bovelingen (16u).
Of noem het de missverkiezing onder de beginnende journalisten, want zo voelde het achteraf wel aan. Het relaas van een lange, leerrijke maar tegelijk ook lichtelijk teleurstellende dag.
Twee weken geleden schreef ik me in een opwelling in voor de Sanoma Jobcastingday. Ik verdiep me de laatste weken nog te zeer in groepswerken en een masterproef om me echt te gaan bekommeren om solliciteren en toekomstplannen. Eerst dit masterjaar succesvol afronden en dan zien we wel, was mjin motto. Toch leek die Jobcastingday een unieke kans, eentje die ik zeker niet zomaar mocht laten voorbijgaan. En met die instelling in het achterhoofd, schreef ik me dan toch maar in. Enkele dagen later kreeg ik al de melding dat ik geselecteerd was en mocht afzakken naar Diegem op 24 april.
Het was allemaal veel belovend. Een ontbijt bij het binnenkomen en grote namen binnen Sanoma die als jury-leden functioneerden. Om 10u werden we voor de leeuwen geworpen. We kregen welgeteld 3 uur de tijd een eigen concept uit te werken en te voorzien van de nodige achtergrond en uitleg. “Wat we samen doen, doen we beter”, was de leuze van m’n middelbare school en zo dachten ook mijn medestudenten erover. 6 KUL’ers Communicatiewetenschappen verenigd aan de onderhandeltafel om samen een eigen concept uit te werken. Een mooi team eerlijk gezegd, we vulden mekaar uitstekend aan. Een aanzet van de ene werd uitgewerkt tot een degelijk idee door de andere. Tijdens het drie uur durende zwoegwerk, kregen we zowel positieve als negatieve commentaren van de juryleden, maar toch was de algemene indruk overwegend positief. Voor een groep die aanvankelijk zonder verwachtingen naar Diegem was afgezakt, was dat toch niet slecht. Stipt op tijd dienden we dan ook ons concept in.
Na de lunch werd er dan wat tijd gemaakt voor workshops. Eerst en vooral werden de commentaren overlopen bij onze concepten. Sommigen werden met de grond gelijk gemaakt en dus begonnen ook wij wat ongemakkelijk op onze stoel te schuifelen toen Thomas Siffer aan zijn commentaar op 925 (9 to 5, de titel van ons zogezegde magazine) begon. Het was niet nodig, hij was overwegend positief, cover was goed, titel was goed, er was zeker een markt voor te vinden, … Opluchting alom binnen de groep dus. Missie volbracht.
Na de commentaren was het tijd voor wat illustratie bij de thema’s invalshoeken en ijkpersonen. Hoewel het vaak een herhaling was van wat er in Leuven de laatste jaren meermaals werd ingestoempt, konden we hier en daar toch nog de nodige inspiratie opdoen.
Toen de workshops werden afgeronden, was het tijd om de geselecteerden voor de volgende ronde bekend te maken. Ondanks de positieve commentaren op ons werk, bleek de motivatiebrief meermaals doorslaggevend. Enkel Maarten (zeker verdiend, waarvoor een dikke proficiat overigens) haalde de tweede ronde uit ons groepje. Ergens altijd een teleurstelling natuurlijk, maar doordat de verwachtingen niet erg hoog lagen, viel het al bij al nog mee. Toch word je dan met de neus op de feiten geduwd en geconfronteerd met de dubbelzinnigheid en subjectiviteit van zulke selecties. No worries, we geven niet op. Maar het solliciteren wordt nu wel opgeborgen tot na de examens en misschien nog langer. Een Master Webdeveloper of Master Journalistiek spreken me op dit moment immers veel meer aan dan de arbeidsmarkt. Sanoma zal niet weten welke “talenten” ze laten schieten hebben donderdag ;).
Ik had een redelijk druk weekend. Vrijdagavond ging het van school richting repetitie in Mechelen-Bovelingen en was ik zo tussendoor nog geen kwartiertje thuis. En na de repetitie heeft het niet lang geduurd vooraleer ik in m’n bed belandde. Die vrijdagen duren altijd zo lang…
Zaterdag voormiddag heb ik me dan nog wat verdiept in m’n cursus Filmgeschiedenis en ook het overblijvende, verplichte filmvoer bekeken. In de namiddag trok in richting Torhout. Een treinrit van 2,5 uur bracht me naar West-Vlaanderen. Taxi Lies nam me dan mee naar m’n slaapplaats voor die nacht :). Nee nee, geen tijd om te slapen. Wel om eens een avondje erop uit te trekken met een stukje van de supportersclub van Klaas. Eerst een hapje eentje en er dan nog eentje op drinken op café. Ik heb mij in ieder geval enorm hard geamuseerd en veeeeeeel gelachen :). Maar ik was toch blij dat ik om 1.30u in bed kon kruipen.
De zondag begon relatief rustig. Maar om 10.15u zat ik alweer op de trein naar huis. Even wachten in Brugge omdat het treingedeelte naar Genk wat vertraging had, maar iets na de middag was ik toch weer in Sint-Truiden. Nog ruim op tijd om een stukje van de Amstel Gold Race mee te pikken. Inderdaad, een stukje, want om 17u werd ik in Heers verwacht voor een concertje met de harmonie van Mechelen-Bovelingen. Eerst Elke en Femke oppikken dus om 16.30u en dan naar Heers. We zouden een heleboel nieuwe stukken in “première” brengen en dat is altijd een beetje spannend natuurlijk :). Alles goed… 17u, tijd om op te stellen. Iedereen zit en net op dat moment zegt de hanger van mijn saxofoon: “SNOK!” en voel ik hem uit m’n nek glijden. Het moest weer met mij gebeuren natuurlijk :D. Nu ja, geen erg, ik had nog eentje in m’n kist steken. De hanger die de geest gaf, was dan ook al minstens 15 jaar oud, geen schande dus. Het concert was eigenlijk best wel goed op een paar schoonheidsfoutjes na. Het ziet er dus goed uit voor het galaconcert binnenkort!
Er zijn zo van die dagen dat je een winkel binnenstapt en niks naar je zin vindt. Gelukkig zijn er ook van die dagen dat je je hartje helemaal kan ophalen en wel 20 dingen ziet, die je wel bevallen. Ik heb me gelukkig kunnen bedwingen :).
Toch kocht ik:
- Laïs - The Ladies Second Song
- Muse - Origin of symmetry
- Muse - Showbiz
- Muse - Absolution
- Muse - Hullabaloo (Soundtrack)
- Panic at the disco - A fever you can’t sweat out
- Hard-Fi - Start of CCTV
Tja, ze waren dan ook te verkrijgen aan spotprijsjes. Voor de prijs van nog geen twee normale CD’s kocht ik in de Bilbo bovenstaande set :). Ik ben weer een tevreden mens :).
Gisteren was het “mijn” koers. De koers der koersen: Parijs-Roubaix. De Hel van het Noorden. Tom Boonen won weliswaar, maar “mijn” ploeg had weer een stel uitstekende helpers die zich na vorige week weer eens in de kijker reden. Eentje daarvan was Wim De Vocht, hij verdient het dan ook om hier een plaatsje te krijgen.
Ik leerde Wim enkele jaren geleden kennen toen hij nog voor de GS III ploeg van Quick-Step reed. Een aardig ploegje overigens, met Johan Vansummeren, Nick Nuyens en dus ook Wim De Vocht hebben ze ondertussen al wel enkele kleppers van formaat voortgebracht. Wim was toen bezig aan z’n laatste beloftejaar. Zijn voorliefde voor de klassiekers van bij ons, mag niemand verbazen. Wim won in zijn beloftejaren immers al de Ronde van Vlaanderen (voor beloften) en reed zich ook meermaals in de kijker in andere koersen.
Na die belofte-periode verdiende hij zeker een plaatsje in een profploeg. En wat voor één. Bodysol-Brustor is voor mij nog steeds één van de meest aimabele ploegen uit de geschiedenis. Een geweldig leuke bende met jonge en minder jonge koereurs die zich wedstrijd na wedstrijd in de kijker wisten te rijden. Daar liet Wim nogmaals zien dat hij goed uit de voeten kon in de voorjaarsklassiekers. Het jaar daarop kwam hij dan ook terecht bij het mooie Davitamon-Lotto van Marc Sergeant. Mijn eerste ontmoeting met Wim kwam er in 2006 op de Zesdaagse van Hasselt. Dat het een toffe kerel is, is hier overbodig om hier te vermelden, anders zou hij hier immers zijn eigen stukje niet krijgen ;).
Ook bij Davitamon-Lotto liet Wim fantastische dingen zien. Na hard werken voor Peter Van Petegem, werd hij bijvoorbeeld nog 34e in zijn eerste Parijs-Roubaix. De koers is hem op het lijf geschreven. Maar het noodlot sloeg ook meermaals toe. Zo hield Wim vorig jaar nog een duimbreuk over aan de afdaling van de Kemmelberg in Gent-Wevelgem en bleek op het einde van het seizoen dat hij een vernauwing in de lies had. Een streep door zijn carrière? Het einde was echt heel kort bij, geen dokter die het wilde wagen Wim te opereren. De enige oplossing bleek intensieve kinesitherapie. En de behandelingen hebben duidelijk geholpen. Zowel vorige week in de Ronde van Vlaanderen als gisteren in Parijs-Roubaix verzette Vochtje berewerk voor kopman Leif Hoste. Het harde labeur werd niet beloond met een overwinning, maar was voor Wim een overwinning op zich waard, denk ik.
Het doet deugd om hem daar weer vooraan te zien, de plaats waar hij thuishoort, de plaats die hij verdient. Hopelijk is alle pech van de baan en kan hij nu bouwen aan een mooie carrière. Ik blijf alvast supporteren!
). De afgelopen weken was ik vooral bezig met m’n masterproef (de vroegere thesis). Maar zelfs die loopt op zijn eind want morgen mag ik naar de drukker om hem te laten inbinden :). Jeuj! Nog 1 les (Filmgeschiedenis) en 2 presentaties en ik kan beginnen blokken. 23 juni zit alles er dan op. Dan hopelijk 3 maand vakantie en eens nadenken wat ik volgend jaar ga doen 
.