Een druk weekend: 100-jarig bestaan!

Ik heb er net een druk weekend opzitten. Ja oké, de zondag is nog niet ten eind. Maar toch was het nu al druk :).

Vrijdag naar de les geweest in Leuven: populaire cultuur: theorie, stond op het programma. Daarna naar huis in een volle trein. Eens thuisgekomen een badje gepakt en mij klaargemaakt om zeker niet te laat te komen op het galaconcert. We werden immers om 18.45u al in de zaal verwacht om wat in te spelen.
Het galaconcert op zich was leuk en kwalitatief vrij goed, al zeg ik het zelf :). Het kan natuurlijk altijd beter. Ondertussen was het ook tijd voor de gebruikelijke speeches want onze harmonie vierde immers zijn 100-jarig bestaan. Ik was er al bij op het 90 en 95-jarig bestaan, maar 100 jaar is toch net iets indrukwekkender.
Na het galaconcert hadden we voor de gelegenheid een “ensemble’tje” van een man of 12 bijeengezet om de receptie wat op te vrolijken. En eerlijk gezegd met stukken als “In the mood”, “El Pedro” en “House of dance” is dat nog behoorlijk gelukt. Inderdaad behoorlijk, want de vermoeidheid begon zijn tol te eisen en niet alleen mentaal (van het concentreren) maar ook fysiek (mijn lippen hebben het gevoeld). Ik was dan ook blij dat ik omstreeks middernacht naar huis kon.
Als beloning voor de jarenlange inzet werden alle muzikanten dan ook gisteravond getrakteerd op een kaas- en wijnavond. Kruidenkaas, ananaskaas en de vastere kazen lagen er allemaal bij. We hebben het ons dan ook laten smaken. Trouwens ook de witte wijn was lekker :).
Na het eten was het tijd voor BigBand “The Sound of Music”. Eindelijk eens luisteren en niet zelf spelen :). Ook zij brachten hun versie van “In the mood” en voor ons dus tijd voor een vergelijking :). Een jaar of tien geleden hebben we ze al eens aan het werk gezien. Maar daar weet ik weinig tot niks meer van. Ik denk dat ik toen zelf nog niet zolang meespeelde en wat er zich allemaal afspeelde toen, weet ik niet meer :). Gelukkig weet ik dat nu wel nog ;). We hebben er in ieder geval een leuke avond van gemaakt. En tegen half één ben ik dan ook in mijn bed beland. M’n stem laat het een beetje afweten op dit moment maar dat komt wel weer goed.

Op naar de 105!

Terug naar school!

Uit met de pret. Want ook de Hogeschool- en Unief-studentjes moeten sinds gisteren weer allemaal weer naar school. En eerlijk gezegd, je bent dat vlug weer gewoon. Zeker als ze op de dag al met hopen werk staan te zwieren.

Half zeven is wel erg vroeg als je de laatste weken minstens tot half acht-acht uur geslapen hebt. Dus het deed nog pijn gisterenmorgen. Maar om 7.49u zat ik toch mooi op trein richting Leuven. Aangekomen op de faculteit bleken Christophe en Tom al van de partij. Dorien verscheen wat later ook vanuit de bosjes :p.
Een uurtje infosessie leverde ons weinig op… De masterproef zal een helse karwei worden voor het tweede semester. Aangezien dan het echt werk pas kan beginnen…
Twee uur Audiovisuele Communicatie bracht nog meer werk: een paper van om en bij de 150.000 tekens tegen eind dit jaar… Onderwerp: Amadeus!

En dat na nog maar 1 dag les! Het zal er niet op beteren! Ik doe m’n best!

Tot de volgende!
Katrien

De eerste is binnen!

Ik had al een complete brainstorm achter de rug over hoe ik hier zou gaan beschrijven hoe beklijvend de Davis Cup wedstrijd tussen Groot-Brittanië en Kroatië wel niet was. En hoe goed Tim Henman wel niet was in één van zijn laatste wedstrijden…

Maar dat was dan wel buiten Klaas gerekend. Hij is al enkele weken sterk op dreef en toch kreeg hij weinig vertrouwen terug van wedstrijdorganisatoren. Hij heeft ze vandaag allemaal lik op stuk gegeven. Klaas won vol overgave de wedstrijd in Knokke-Heist!
De eerste van het seizoen (na 2 tweede plaatsen in Dudzele en Erpe-Mere) en tevens ook de eerste profzege! Een prachtig geschenk en beloning voor een jaar hard werken. Laat ons hopen dat er nog veel mogen volgen!
Het werkt verslavend…!

Ahja, ook Groot-Brittanië heeft gewonnen en Tim Henman kon dus met opgeheven hoofd het tenniscourt verlaten samen met dubbelspel-partner Jamie Murray!

GP Wallonie

Nee nee, geen Vuelta voor mij gisterennamiddag. Wel een paar uurtjes koers in eigen land. Want op La Deux zonden ze immers die GP Wallonie uit. Jaja, in het Frans!

Waarom GP Wallonie verkiezen boven de Vuelta? Wel, omdat er meer van mijn favoriete koereurs meededen natuurlijk. Om er een paar te noemen: Johan Vansummeren, Preben Van Hecke, Pieter Mertens, Greg Van Avermaet, Bjorn Leukemans, Francis De Greef, Jelle Vanendert, Jan Kuyckx en zo kan ik nog wel even doorgaan :).
Dan een namiddag in de zetel nestelen en naar de koers kijken, is best wel amusant. Want altijd zit er wel eentje van m’n favo’s tussen. Zo reed Kuyckx een tijdje in de aanval en gaf Predictor-Lotto alles om de gaatjes te dichten. Weliswaar, zonder een echt tactiek. Het was veeleer ieder voor zich. Tja, dat komt ervan als je 3 of misschien wel 5 kans hebbers op de overwinning hebt!
Op de citadel van Namen was er een kopgroep dat een kleine voorsprong had. Daarin onder meer Thor Hushovd. De sterke beer uit Noorwegen gaf een bijzonder goeie indruk maar kon het niet redden tot de streep. De strijd voor de overwinning werd een onderonsje tussen Cédric Vasseur en Bert De Waele. Gelukkig was het de Belg die aan het langste eind trok! Landbouwkrediet krijgt er zo een mooie zege bij. In de achtergrond werd Pieter Mertens knap 6e en eindigde ook Francis De Greef nog in de top 20. Knap voor iemand die volgend jaar nog prof moet worden (jawel, bij MIJN ploeg ).
En vanaf vandaag? Welja, dan wordt er weer afgestemd op de Vuelta voor nog wat Predictor-Lotto op TV :).

Hij is uit!

Jawel, jawel! Zowat twee maand na de uitgave, is hij uitgelezen: Harry Potter and the Deathly Hallows!

Als ik u zeg dat ik in die twee maand 5 weken geblokt heb voor de herexamens, zal dat wel verklaren waarom ik er twee maand over gedaan heb zeker?

Anyway, ‘t was de moeite!

Cross Erpe-Mere

Geen cross dit weekend voor mij, spijtig genoeg. Maar dat wil niet zeggen dat ik niet vol spanning zat te wachten op de uitslag van de cross in Erpe-Mere.

Klaas was goed bezig, dat had hij vorige week immers al bewezen! Wel, hij deed dat vandaag gewoon nog eens over. Volgens Sporza Radio maakte Klaas mee de wedstrijd en die 2e plaats is dus oververdiend!
Niels Albert won nog maar eens maar Klaas hield wel Vervecken, Wellens en Sven Nys achter zich!
Knap gedaan! Zo mogen er nog volgen!
Het is mijn cross/koers weekendje wel!

Een stukje over… Johan Vansummeren!

Na zijn machtige overwinning van vandaag, kan ik niet achter blijven met een stukje over deze Limburgse jongen: Johan Vansummeren.

Ik leerde Johan kennen nog voor zijn zilveren medaille op het wereldkampioenschap in Hamilton. Hij had toen wel al Luik-Bastenaken-Luik bij de beloften op zak en het was ook eerder toevallig dat ik op zijn naam botste. Bij het doorbladeren van de Cyclo Sprint ergens in het jaar 2003, kwam ik de jeugdploeg van Quick-Step - Davitamon tegen (jaja, dat Davitamon-gesupporter zat er toen al in). Een beetje surfen op het internet bracht me toen bij de namen van (jawel), Johan Vansummeren, Bart Dockx, Wim De Vocht en Preben Van Hecke.
Het werd tijd om die jongens eens in het oog te houden, want zij konden wel eens de toekomst van het wielrennen worden. Enkele maanden later werd dat vermoeden bevestigd. Preben Van Hecke won immers dat jaar de Omloop Het Volk voor beloften, Wim De Vocht de Ronde van Vlaanderen en Johan Vansummeren dus La Doyenne en ook Bart Dockx liet zich opmerken in verschillende wedstrijden.
Dat Johan Vansummeren wat later ook 2e werd op het WK mocht dus niemand verbazen. Spijtig genoeg werd hij toen wel gevloerd in de sprint door diezelfde jongeman die hij in LBL nog kon afhouden: Sergei Lagutin. Het was geen schande, Johan had er immers een prachtig seizoen opzitten.
Samen met de jongens die ik hierboven al vermeldde kreeg hij een profcontract aangeboden bij het mooi Bodysol-Brustor. Laat dat nu nog steeds mijn favoriete ploeg ooit zijn. Een bende jonge gasten die elke wedstrijd kleurde waar ze aan de start kwamen. En daarnaast hadden ze nog eens prachtige pastelgroene truitjes! Dat was af! Het was bij die ploeg dat Johan zijn eerste stapjes kon zetten in het grote rondewerk. Hij reed een uitstekende Vuelta dat jaar met als gevolg een WK-selectie!
Na heel wat perikelen en heen-en-weer getrek tussen Patrick Lefevre en Marc Coucke, kwamen Johan bij Davitamon-Lotto terecht. Zowel in het voorjaar, de Tour als het najaar reed hij op hoog niveau. Hij cijferde zich volledig weg voor Robbie McEwen in de Ronde van Frankrijk en kon trots zijn op zijn vuurdoop in de ronde der rondes.
Hij zit nog steeds bij die leuke ploeg en verlengde vlak voor de Tour van dit jaar zijn contract nog. Weliswaar bij de ploeg die nu onder de naam Predictor-Lotto doorgaat. En eindelijk werd vandaag zijn inzet voor de ploeg beloond met een ritzege en het eindklassement in de Ronde van Polen. Ik was dolgelukkig toen ik het hoorde! Johan kan zoveel meer dan knechten maar de beloning bleef steeds uit.
Als je dan nog ziet welke mannen hij daar achter zich laat, wel chapeau dan! Dikke proficiat Johan! Doe er zo nog maar een paar bij! Je verdient het!

Bachelor!

Nee nee, niet die term die gelinkt is aan een programma van VT4! Maar wel een Bachelor-diploma. Wat dat is nu eenmaal wat ik sinds gisteren op zak heb!

Al heeft het wat inspanning gekost. Zowel tijdens het blokken en de examens, als gisteren om op de proclamatie te geraken!
Ruim op tijd vertrokken richting het station van Sint-Truiden om zeker nog een parkeerplekje te vinden en een nieuwe Go Pass te kopen en dan 40 minuten gewacht tot de trein zou komen. Eerst werd hij aangekondigd met een kleine vertraging, wat later werd hij afgeschafd. Tja, dan maar met de auto naar Leuven zeker?
Tegen 17.40u was ik dan aan de achterkant van het station van Leuven. De auto daar wat onorthodox neergepland maar bon, plek genoeg dus zo erg was het niet :). Dan door de tunnel naar het pleintje voor het station waar papa op mij stond te wachten.
In 7 haasten richting AMW in de Parkstraat waar de proclamatie zou doorgaan. En net op tijd kwamen we daar aan. Professor Gerard ging net aan zijn 40 minuten durend betoog van namen en graden beginnen :).
Groot was toch wel de opluchting toen bleek dat ik niet tussen de “niet-geslaagden” stond. Zo wist ik meteen dat ik geslaagd was :). Jippie! Daarna volgden nog uitslagen van de meeste exotische richtingen: van antropologie over sociaal werk tot internationale betrekkingen. Uiteindelijk had ik dan tegen 19u toch mijn puntenblad te pakken! Een heeeeeel mooi cijfer voor Cultuursociologie en een nipt geval voor Ontwikkelingspsychologie, maar bon, ik ben geslaagd!

Ik ben officieel Bachelor in de Communicatiewetenschappen!

Cross Dudzele

De nachtrust was welgekomen en tegen half 9 kwam Lies melden dat het tijd was om op te staan :). Al was er geen haast bij want we hadden nog wel enkele uren te gaan tot het vertrek naar de cross.

Na een boterhammetje heb ik me samen met Annelies in de zetel genesteld en wat commentaar gegeven op de clips van Jim TV. Klaas begon terwijl aan zijn stretchoefeningen.
Rond de middag was het dan tijd om te vertrekken. Het nodige materiaal werd in de koffer geladen en weg waren we. Richting Brugge, richting de cross in Dudzele. Korte stop bij de bakker voor koffiekoeken en dan richting parcours. Een idyllisch graspleintje werd een goeie parking voor Klaas en wat later ook de mecaniciens en Danny De Bie.
Spullen uitpakken, testritjes maken en omkleden… dat was Klaas deed tot aan de start. En Lies en ik? Zitten, staan, rondlopen en vooral rondkijken naar vreemde of beter opvallende exemplaren :).
De start voor de profs werd gegeven om 15.15u. Voor de start ging ik met Lies nog eens richting Tim Van Nuffel en vriendin Tine. Ook daar werd nog wat bijgepraat en samen trokken we richting start. Ook tijd om mijn kodak eens boven te halen en foto’s te maken!
Na de start doken ook wij het veld in… Nuja… veel veld was er niet. Het was meer een wegrit dan een veldrit. En echte hindernissen waren er ook al niet. Een klein grachtje en twee balkjes… Dat was het. Toch lieten we ons niet ontmoedigen en vonden we een plekje achter de balkjes met een mooi overzicht over een groot stuk van het parcours, zodat we ze lange tijd konden volgen.
Tim ging al in de eerste ronde tegen de grond… Spijtig! En was zo dus de hele cross lang op achtervolgen aangewezen. Gelukkig was Klaas wel mee vooraan en een kopgroep van 7 man zou de cross bepalen. De sterke mannen waren ongetwijfeld Niels Albert en Klaas zelf. Al mocht je die David Willemsens en een sterke Dieter Vanthourenhout niet onderschatten.
Terwijl die vier het uitvochten voor de overwinning maakte Tim een mooie remonte en raapte hij de ene na de andere renner op. Vooraan aansluiten zat er wel niet meer in.
Op 3 ronden van het einde ging Albert. Klaas zat spijtig genoeg te ver om te reageren en weg was Niels Albert. Klaas ging er nog achteraan maar het was te laat.
Toch was de openingscross een mooie opsteker voor Klaas. Het gaat goed! Tweede worden achter een sterk Niels Albert is geen schande!
Na de cross nog richting Torhout om nog vlug iets te eten en mijn spullen op te halen en dan was het trein om de trein richting Sint-Truiden te nemen. De trein zat stampvol, gelukkig mocht ik nog naast een oudere dame gaan zitten (dank u wel mevrouw :).
Weer de nodige hoofdstukjes Harry Potter die werden verslonden en wat was ik blij dat ik een iPod bijhad. Twee Brusselse meisjes hadden niet beter gevonden dan de radiospeler van het gsm keihard aan te zetten. Wat voor de nodige frustratie zorgde bij sommige mede-reizigers (niet onbegrijpelijk!). Dat Frans gejengel was alles behalve aangenaam om naar de luisteren!
Maar tegen 20.40u was ik dan toch in Sint-Truiden. Moe maar zeer tevreden!
Bedankt voor een enorm fijn weekend aan iedereen die ik daar ben tegengekomen :)!

Kipfestijn Vantornoutfans

Wat is er beter na 5 weken blokken dan een portie koers? Niets toch? Dus trok ik zaterdagmiddag richting Torhout voor het kipfestijn van de Supportersclub van Klaas Vantornout. De nacht zou ik doorbrengen in Torhout zelf om de dag erna met Annelies en Klaas mee te gaan naar de cross in Dudzele.

11.22u: station Sint-Truiden: “De trein naar Knokke-Blankenberge is aangekondigd met een vermoedelijke vertraging van 9 minuten.” Ja, lap dat begint al goed, want ik zou in Brugge maar 8 minuten hebben om over te stappen en hij is 9 minuten te laat. Dat wordt een spannertje dus :).
Dikke 2u op de trein naar Brugge. Ondertussen de nodige hoofdstukken Harry Potter verorbert en terwijl wat naar muziek geluisterd om te vluchten van het getetter van sommige mede-reizigers. Daarna mij schrap gezet om van de trein te jumpen en naar de andere trein te hollen. Gelukkig zag ik vanop de trein dat de trein richting Kortrijk (de trein naar Torhout) aan de overkant van het perron stond. Geen trappen en tunnels dus, maar gewoon het perron oversteken en opstappen! Kwam dat goed uit! Ik zat nog niet neer toen de deuren dichtschoven. Net op tijd dus! Dan snel even Annelies op de hoogte gebracht dat ik het gehaald had en zo dus richting Torhout. Toen ik daar aankwam stond taxi Lies mij al op te wachten :). Merci!
Tegen 17u ben ik dan samen met Annelies eens gaan kijken naar de zaal waar ’s avonds het kipfestijn zou doorgaan. Er was nog wat werk te doen in de zaal en dus hebben we samen nog wat glazen zitten verzetten, afspoelen en tellen :). Daarna nog even vlug naar huis en dan weer richting kipfestijn.
Het bleek een groot succes te zijn want er werd 450 man verwacht. Een grote zaal was dus noodzakelijk en ook veel volk om te helpen. We kregen dan ook een plaatsje aan de frietjes om zelf een handje toe te steken. De andere helpers werden allemaal uitgedosd in een zeer mooi T-shirt van de Supportersclub!
Alles ging vrij vlot en iedereen kreeg op tijd zijn eten. Naar verluid was alles ook heel lekker (dat is natuurlijk het belangrijkste). Het was trouwens ook eens het ideale moment om nog eens bij te praten met Romina en Illeke. Met enkele foto’s als gevolg (natuurlijk!).
Tegen 22.30u was het dan wel tijd om naar huis te gaan aangezien Klaas de volgende dag moest crossen. Ook niet ongewenst voor mij, mijn benen begonnen het rechtstaan te voelen :).