Kipfestijn Vantornoutfans

Wat is er beter na 5 weken blokken dan een portie koers? Niets toch? Dus trok ik zaterdagmiddag richting Torhout voor het kipfestijn van de Supportersclub van Klaas Vantornout. De nacht zou ik doorbrengen in Torhout zelf om de dag erna met Annelies en Klaas mee te gaan naar de cross in Dudzele.

11.22u: station Sint-Truiden: “De trein naar Knokke-Blankenberge is aangekondigd met een vermoedelijke vertraging van 9 minuten.” Ja, lap dat begint al goed, want ik zou in Brugge maar 8 minuten hebben om over te stappen en hij is 9 minuten te laat. Dat wordt een spannertje dus :).
Dikke 2u op de trein naar Brugge. Ondertussen de nodige hoofdstukken Harry Potter verorbert en terwijl wat naar muziek geluisterd om te vluchten van het getetter van sommige mede-reizigers. Daarna mij schrap gezet om van de trein te jumpen en naar de andere trein te hollen. Gelukkig zag ik vanop de trein dat de trein richting Kortrijk (de trein naar Torhout) aan de overkant van het perron stond. Geen trappen en tunnels dus, maar gewoon het perron oversteken en opstappen! Kwam dat goed uit! Ik zat nog niet neer toen de deuren dichtschoven. Net op tijd dus! Dan snel even Annelies op de hoogte gebracht dat ik het gehaald had en zo dus richting Torhout. Toen ik daar aankwam stond taxi Lies mij al op te wachten :). Merci!
Tegen 17u ben ik dan samen met Annelies eens gaan kijken naar de zaal waar ’s avonds het kipfestijn zou doorgaan. Er was nog wat werk te doen in de zaal en dus hebben we samen nog wat glazen zitten verzetten, afspoelen en tellen :). Daarna nog even vlug naar huis en dan weer richting kipfestijn.
Het bleek een groot succes te zijn want er werd 450 man verwacht. Een grote zaal was dus noodzakelijk en ook veel volk om te helpen. We kregen dan ook een plaatsje aan de frietjes om zelf een handje toe te steken. De andere helpers werden allemaal uitgedosd in een zeer mooi T-shirt van de Supportersclub!
Alles ging vrij vlot en iedereen kreeg op tijd zijn eten. Naar verluid was alles ook heel lekker (dat is natuurlijk het belangrijkste). Het was trouwens ook eens het ideale moment om nog eens bij te praten met Romina en Illeke. Met enkele foto’s als gevolg (natuurlijk!).
Tegen 22.30u was het dan wel tijd om naar huis te gaan aangezien Klaas de volgende dag moest crossen. Ook niet ongewenst voor mij, mijn benen begonnen het rechtstaan te voelen :).