Indoorcross Hasselt

Nee, geen Klaas Vantornout aan de start vanavond in de Indoorcross in Hasselt. Klaas is immers geveld door een kuitblessure en moet deze week noodgedwongen aan de kant. Maar toch trek ik vanavond naar de Indoorcross! Zo dicht bij de deur alle grote namen uit de cross (behalve Klaas dus) aan het werk zien, gebeurt niet dikwijls. En daar moet ik van profiteren. Ik heb er ongelooflijk veel zin in. Het is immers al van het BK in Hofstade geleden dat ik nog op de cross was.

Ik was er heel graag bijgeweest vorig weekend in Treviso. Zeker nu Klaas zo’n super wedstrijd reed. Maar mijn examenrooster besliste er helaas anders over. Op een paar uur na miste ik de bus naar Treviso. Toch ben ik niet geheel ontevreden met Lars Boom als winnaar. Hij verdiende het!

Toch hoop ik dat mijn examenresultaten binnenkort toch uitstekend nieuws brengen. Dat ik het mij niet beklaag dat ik moest thuisblijven ;).

Overal websites!

Ik verdiep me de laatste  dagen in websites en teksten voor m’n masterproef. Het lijstje met websites begint al aardig lang te worden.

- http://users.skynet.be/kikie/ is natuurlijk m’n eigen website
- http://www.KlaasVantornout.be kent ook iedereen ondertussen
- http://www.Vantornoutfans.tk hoort daar natuurlijk bij
- http://www.TrofeeVanHaspengouw.be is ook al enkele maanden operatief
- http://users.skynet.be/harmonieaalst/ is sinds dit weekend ook online

Vooral leuk om aan te prullen :). Zo tussen het lezen van die artikels door… Maar alsof dat niet genoeg is, werk ik volop aan de nieuwe KlaasVantornout.be. Want vanaf 1 maart is Klaas immers te zien in de Sunweb kleuren en moet ook de website dus in een nieuwe kleedje. Ik weet weer wat te doen! Gelukkig is het ontwerp bijna af!

Maar eerst nog wat lezen… School gaat immers voor!

Vakantie!

Ik heb sinds vandaag vakantie en dat is eraan te zien!

 1. Ik heb heel mijn blogarchief opgevist en eens online gezet. Voorts hebben ik ook m’n blogspot volledig over gezet naar deze veel modieuzere wordpress. En nu begin ik dus aan een nieuw bloghoofdstuk.

2. M’n laatste examen viel mee. Het was zeker niet slecht… maar of het goed was, dat laat ik in het midden. Ik wacht liever af tot half februari!

 Maar nu eerst een dutje!

El Tattoo del Tigre - Ten Dans

Nog eens tijd voor een muzikaal avondje. Na Bart Peeters en Hooverphonic weer eens tijd voor iets anders, met name het salsa en mambo-ritme van El Tattoo del Tigre.

Het begon gisteren allemaal met een dansinitiatie. Niet enkel als actieve deelnemer maar ook als toeschouwer was het een aangenaam schouwspel. Mensen die meer naar hun voeten dan naar hun partner kijken, misstapjes en heel opvallende koppels, het hoorde er allemaal bij. Tegen 21u was het dan toch tijd voor de band. Ze zouden drie keer 40 minuten spelen.
Het was de derde keer dat ik ze in de Hasseltse Feestzaal aan het werk zag en wederom werd het een schitterend optreden. Er werd veel gedanst (niet door mezelf!) en iedereen amuseerde zich kostelijk.

Het derde deel begon met een wel heel aangename verrassing: niemand minder dan GABRIEL RIOS zou enkele nummertjes met El Tattoo spelen. Het publiek, en dan vooral de vrouwelijke helft, kon dat wel smaken! Ook Rios toonde zijn kunnen kunnen en bracht zowel een nummertje van z’n eigen plaat als enkele andere nummertjes.
Helaas was met het optreden van Gabriel Rios, ook het optreden van El Tattoo zo goed als gedaan. Spijtig!

Moe maar tevreden trok ik dan maar weer naar huis :). Volgend jaar weer! Dat staat vast.

Examens

Gisteren het eerste examen in een rij van drie gehad: Populaire Cultuur: Interactieve Technologie. Ik ben daar welgeteld 8 minuten binnengeweest en dat was het… Een korte babbel die op zich niet veel met leerstof te maken had. Wel een uitwijding over de paper :).
Nu weer aan het blokken… Echt blokken. Maar het lukt niet zo goed. Zucht…
Gelukkig morgen nog zo eens een examen als hierboven beschreven.

Hooverphonic

Na Bart Peeters op vrijdag, was het gisteren tijd voor iets heel anders: Hooverphonic. Enkele weken terug brachten ze een spiksplinternieuw album uit en dat stelden ze gisteren voor in Hasselt.

Voornamelijk nieuwe nummers dus gisteren op het optreden. Nieuwe nummers die ze ook redelijk getrouw aan het album speelden. Maar tussendoor brachten ze ook 6 à 7 oude nummers in een nieuw jasje. En net dat maakte van het optreden iets speciaals.
Hooverphonic maakt al enkele jaren erg sferische muziek maar kwam gisteren vaak ook ruig uit de hoek. Alex Callier en co lieten zich volledig gaan. Een fenomenale drummer en nog twee andere extra muzikanten maakten er een optreden van om duimen en vingers van af te likken.

Door al die andere bezigheden zou je nog vergeten dat ik ook volop aan het blokken ben. En ook daar stel ik het goed. Heel de cursus Media & Diversiteit is gelezen, onderlijnd en de grote lijnen zitten er al in. Nu nog twee weken de tijd om alles er helemaal in te stoempen. Ik zit voor op schema (zelfs alles wat morgen op mijn planning stond is al af) waardoor ik vandaag een relatieve rustdag inbouw. Snel even m’n papers voor Populaire Cultuur doorlezen en dan tijd voor de cross. Klaas zal de mentale steun na z’n ongeval van gisteren wel goed kunnen gebruiken. Gelukkig bleef de schade redelijk beperkt.

Bart Peeters - Met volle goesting

Na de Slimmer dan de zanger-tour, was Bart Peeters weer op ronde. Een tracklist die vergelijkbaar is met de hiervoor genoemde tournee, maar aangevuld met enkele nieuwere nummers. Een avond om U tegen te zeggen.

De CD’s staan al een tijdje in m’n rek, het sfeervolle optreden in de Leuvense Stadsschouwburg zag ik al twee maal op TV, maar nu was het eindelijk tijd om eens in real life te gaan kijken. En niet verwonderlijk, het was er van de eerste noot boenk op. Twee uur lang werden we opgezweept door de geweldige nummers van Bart Peeters en z’n band.
Bart is niet enkel een geweldige muzikant en zanger maar vooral ook een geniale entertainer die leven weet te brengen in zijn publiek en daarnaast ook veel oog heeft voor de net iets minder helderen van geest (nee, nee, niet dronken, wel, die met een mentale achterstand)! Het siert hem!
Meezingen, meeklappen, rechtstaan en meeswingen en je vooral helemaal uitleven. Het kon gisteren allemaal! Dit optreden mag gerust uitgeroepen worden tot het beste van het jaar (ook al is het jaar nog jong). Maar het enthousiasme dat iemand als Bart Peeters uitstraalt, werkt zeer aanstekelijk en is moeilijk te evenaren.
Ik zou er gerust nog eens terug naar kunnen gaan zien. Dit verveelt immers nooit! Chapeau Bart!

BK Hofstade

Gisteren was het dan zo ver. Het langverwachte Belgisch Kampioenschap op het BLOSO-domein van Zemst-Hofstade. Voor de TV-kijker werd het een wedstrijd om duimen en vingers van af te likken. Maar ook ik had het enorm naar m’n zin ter plaatse.

Tegen 10u trokken we richting Hofstade. Een rit van toch wel 1,5 uur langs vele kleine baantjes bracht ons tot op de cross. Een parkeerplekje op 5 minuutjes wandelen van het parcours gevonden. Tijd om andere schoenen aan te trekken en het veld in te gaan dus.
Ik koos ervoor om dadelijk het parcours te verkennen om zo zeker te zijn dat ik een plekje zou hebben waar ik goeie foto’s zou kunnen maken. Dat wil zeggen: genoeg licht en geen supporters die voor m’n lens gaan hangen. Eventjes voorbij de biertent vonden we zo’n plaatsje. Vlakbij het water en met een mooi overzicht over een groot stuk van het parcours. Zo kon ik de renners aan de overkant van het meer volgen bij de doortochten in het zand (leve de telelens!).
De wedstrijd voor de dames werd voor mij een testwedstrijdje om de juiste positie en instellingen te vinden. Wat later was er dan de opwarming en daar kon ik mij dan de eerste keer helemaal uitleven.
Na de opwarming was het aan de beloften. En daar was het al gauw Tom Meeusen die het commando nam. De ploegmaat van Klaas liet niemand meer terug keren. Achter Meeusen deed Bertholet aardig zijn best, maar hij viel toch naast het podium. Vincent Baestaens (de derde Fidea-belofte) kwam al vroeg in de wedstrijd in aanraking met de ondergrond van Hofstade en werd daardoor gedwongen om de hele wedstrijd te achtervolgen.
Na de beloften was het dan de koers der koersen: het BK voor de eliterenners! Klaas ging weer eens goed van start en kon de eerste ronden vooraan postvatten. Toen echter de grote kanonnen Nys en Wellens aan de boom gingen schudden, moest Klaas passen. Toch kende hij niet de enorm grote terugval van de laatste weken en kon zich handhaven rond de 6e plek. In de laatste ronden moest hij Dieter Vanthourenhout nog in zijn gezelschap dulden maar hij kon Dieter in de laatste halve ronde nog van zich afschudden.
De strijd voor de titel bij de eliterenners zonder contract was net iets spannender voor mij. Ik had aan Illeke beloofd om foto’s te maken van Jan Soetens maar tegelijkertijd zat ik ook enorm te supporteren voor Tim Van Nuffel. Het zag er lang goed uit voor Tim. Maar Tim die al een heel jaar met pech af te rekenen heeft, trok zijn versnelling in het wiel en verloor daarmee ook zijn koppositie. Jan Soetens bijhalen zat er niet meer in en teleurgesteld kwam Tim als 2e over de streep. Toch een sterke wedstrijd van Timmeke!
Na de koers niet eens een poging gedaan om aan het podium te geraken. Zowat iedereen trok richting podium en ik had er niet echt iets verloren. Dan kon ik beter richting campers trekken om toch nog even goeiedag te gaan zeggen bij de familie Vantornout. Nog wat bijgebabbeld bij ons Liesje en tegen 17u dan toch maar naar huis. M’n stem kreeg het ’s avonds net iets lastiger dan normaal en de vermoeidheid sloeg toe. De nachtrust was welgekomen!

Anti-fans

Het is helaas geen nieuw fenomeen binnen de veldritsport en het duikt elk jaar weer op bij het stilvallen van het voetbalseizoen: de anti-fans. Vaak heeft dit echter niet te maken met de hoeveelheid drank ze hebben binnengespeeld, maar kan je het eerder wijten aan een brok frustratie die ze ergens hebben opgelopen.

Ik werd er al mee geconfronteerd op de cross in Overijse. Iemand vond het toen blijkbaar nuttiger om en plein public zowat elke crosser te gaan afbreken in plaats van te supporteren voor z’n eigen favoriet. Je kan je dan zelfs gaan afvragen of zo iemand nog wel een favoriet heeft.
Maar ook in de laatste rush naar het BK zitten de frustraties blijkbaar hoog en is het kleinste verkeerd opgevatte woord genoeg om de boel te doen ontploffen bij sommige zogenaamde supporters. Zo verwijderde ik de afgelopen dagen als enkele berichtjes van anti-fans uit het gastenboek van Klaas. Daarvoor dient een gastenboek immers niet. Kritiek is zeker toegestaan, maar dan moet het terechte kritiek zijn en geen gezever of frustraties. Je vraagt je soms echt af wat zulke mensen bezielt.
Is het dan echt zo moeilijk om gewoon je mond te houden of misschien nog beter een beetje respect voor de tegenstander te tonen? Akkoord, niet elke crosser kan bij iedereen even geliefd zijn. Maar zwijg dan gewoon, zoals ik. Al ben ik niet het prototype van een anti-fan ;). Ik roep zowat op elke crosser die ik bij naam ken en die niet op een grote massa supporters kan rekenen (denk maar aan Klaas Vantornout, Tim Van Nuffel, Jan Soetens, Bart Aernouts, Gerben de Knegt, Kevin De Weert en zovele anderen). Ook zij verdienen immers aanmoedigingen en hebben het vaak meer nodig dan de grote kleppers.
Ook in “clanvorming” geloof ik niet. Zo verbroederde ik in Overijse nog met Martijn (de webmaster van Gerben de Knegt) en sta ik samen met Annelies voor een cross nog regelmatig te keuvelen met Peter (de verzorger Gerben de Knegt) en Tine (de vriendin van Tim Van Nuffel) maar was ik ook even te vinden in Sunweb-land en vertoef ik af en toe ook eens tussen de Soetie-supporters :).
Een beetje verdraagzaamheid op Driekoningen, is morgen op het BK hopelijk even toegestaan!

Wouter Deprez - Eelt

Nog eens een avondje stand-up-comedy. Deze keer werd Wouter Deprez het onderwerp. Zijn voorstelling was reeds lang uitverkocht. Het was dan ook de moeite.

Hij brengt 90 minuten lang het verhaal van zijn vader. De visuele voorstelling is gelijkaardig. Hij plakt z’n haar plat tegen zijn hoofd met een of andere soort gel en heeft voor de gelegenheid een overal aangetrokken met een bijbehorende marcelleke.
Hij neemt je mee naar de kindertijd van z’n vader maar ook naar zijn actuele leven. Voor je het weet zijn de 90 minuten om. Erg meeslepend en vooral enorm grappig. Een echte aanrader dus!