Hooverphonic

Na Bart Peeters op vrijdag, was het gisteren tijd voor iets heel anders: Hooverphonic. Enkele weken terug brachten ze een spiksplinternieuw album uit en dat stelden ze gisteren voor in Hasselt.

Voornamelijk nieuwe nummers dus gisteren op het optreden. Nieuwe nummers die ze ook redelijk getrouw aan het album speelden. Maar tussendoor brachten ze ook 6 à 7 oude nummers in een nieuw jasje. En net dat maakte van het optreden iets speciaals.
Hooverphonic maakt al enkele jaren erg sferische muziek maar kwam gisteren vaak ook ruig uit de hoek. Alex Callier en co lieten zich volledig gaan. Een fenomenale drummer en nog twee andere extra muzikanten maakten er een optreden van om duimen en vingers van af te likken.

Door al die andere bezigheden zou je nog vergeten dat ik ook volop aan het blokken ben. En ook daar stel ik het goed. Heel de cursus Media & Diversiteit is gelezen, onderlijnd en de grote lijnen zitten er al in. Nu nog twee weken de tijd om alles er helemaal in te stoempen. Ik zit voor op schema (zelfs alles wat morgen op mijn planning stond is al af) waardoor ik vandaag een relatieve rustdag inbouw. Snel even m’n papers voor Populaire Cultuur doorlezen en dan tijd voor de cross. Klaas zal de mentale steun na z’n ongeval van gisteren wel goed kunnen gebruiken. Gelukkig bleef de schade redelijk beperkt.