Bezoekers

Hier rechts staat een klein tellertje. Dat tellertje heeft bijna 1000 gehaald. Ben jij nummer 1000, let me know!

Hautekiet en De Leeuw

Woensdag was het nog eens tijd voor een cultureel avondje. Uit nieuwsgierigheid trokken we richting het CC Hasselt voor een voorstelling van Jan Hautekiet en Rik De Leeuw. Het werd een mengelmoes van muziek, poëzie en verhaaltjes. Rik De Leeuw in zijn eeuwig enthousiasme als verteller en zanger. Jan Hautekiet als een geweldig pianist. Doorspekt met de nodige portie humor, kon de voorstelling me wel bekoren. Al lag dat vooral aan de muzikale capaciteiten van Jan Hautekiet denk ik :). Maar toch blij om het gezien te hebben, het was zeker geen teleurstelling!

Puntjes!

Vannacht om 00.01u zouden de punten van de januari-examens beschikbaar zijn via het systeem van de KULeuven. Aangezien ik op dat tijdstip al ergens in dromenland vertoefde, besloot ik vanmorgen maar eens te piepen. Helaas, het systeem was vannacht blijkbaar overbelast geraakt door een toevloed aan studenten die allemaal hun resultaten wilden bekijken. Na een uurtje wachten was gelukkig alles opgelost en kon ik vaststellen dat ik voor het eerst in 5 jaar eens op alles geslaagd was van het eerste semester. Geen tegenvallers in de negatieve zin. Al ben ik toch niet zo tevreden met bepaalde vakken… Hopen werk steken in twee papers, op het examen vaststellen dat de paper niet eens gelezen werd en dan toch “maar” een 13 en een 14 krijgen, is niet fijn. Gelukkig zorgde Media & Diversiteit voor een aangename verrassing. Wat ik aanzag als een “nipte” (lees: met een 10 of 12 was ik al tevreden), werd geslaagd met overschot. Na 5 jaar blijk ik nog steeds geen held in het inschatten van examens. Nu maar weer thesissen op de drive van goeie punten. En misschien als ik de tijd vind, straks eens een verslagje schrijven over het optreden van Hautekiet & De Leeuw in het CC Hasselt gisterenavond.

Druk!

Het is druk de laatste dagen. Ik ga één week terug naar school en ik verzuip al in het werk. Thesis schrijven, naar de les gaan, werkjes maken, repetities, concerten, “verplichte nummers” (je kent dat wel eetdagen enzo…), de nieuwe website voor Klaas Vantornout (1 maart online: beloofd!), …

Als het hier wat kalmer wordt de komende dagen/weken, dan weet je waar het aan ligt!

Valentijn

Happy Valentine!

Ploegvoorstelling Silence-Lotto

Eindelijk eens tijd om een verslagje te schrijven over een geweldige dag. Aangezien ik de afgelopen twee dagen fulltime in Leuven zat, had ik niet eens de tijd om mijn “avonturen” hier neer te schrijven. Daar komt nu dus verandering in.

 Persconferentie
In het gezelschap van Stijn, Kristof en Niels trok ik maandag rond 15u naar Hasselt waar de ploegvoorstelling voor de pers ging doorgaan. Even iets drinken, in afwachting van de voorstelling en rond half vier werd iedereen verzameld in de zaal van de grenslandhallen. Tijd voor foto’s en nota’s dus! Ik kan u verzekeren dat mijn fototoestel er lustig op los flitste. Helaas, werden alleen de kopmannen voorgesteld. Achteraf konden we gelukkig de schade inhalen door de youngsters uit te pikken voor een interviewtje. Francis De Greef, Jurgen Roelandts, Pieter Jacobs, Maarten Tjalingii, Dario Cioni en Greg Van Avermaet passeerden de revue en vooral Kristof stelde de vragen ;). Ik moet toegeven dat dit toch wel mijn beeld van het journalistieke wereldje is, de wereld waar ik later graag in wil belanden (maar dat zien we dan wel). Het was in ieder geval een enorme fijne ervaring.

Avondvoorstelling
Ook voor de avondvoorstelling had ik een uitnodiging kunnen versieren en in het gezelschap van Gerda trok ik dus daar ook naartoe. Na een onderonsje aan de tafel van de familie Dockx trokken we weer de zaal in voor het nodige fotomateriaal. Deze keer kwamen alle renners aan bod. En dat kon me natuurlijk meer bekoren ;). Want deze keer werden ook mijn favorieten in the spotlight gezet. In het begin hield ik me nog wat in, omdat ik niet de paparazzi wilde uithangen. Maar toen ik daar twee heren van de krant zag rondsluipen heb ik mij ook volledig uitgeleefd. Als zij dat mogen, mag ik dat ook ;). Toen ze ook op die voorstelling aan het sponsorhoofdstuk begonnen, zijn Gerda en ik subtiel naar buiten geslopen. Want het was immers tijd voor de voorstelling op de piste.

 Piste-ploegvoorstelling
Na een korte wandeling kwamen we dan op het middenplein van de Zesdaagse terecht. Dankzij een VIP-bandje mochten we ook het café binnen. Toch stonden de renners aan de andere kant en dus bleven we daar even plakken. Gunther zwaaide toen ook eens vanuit de tribune maar kwam ons wat later opzoeken op het middenplein. Veel woorden konden er echter niet gewisseld worden, want we kregen in de mot dat de renners ter hoogte van de startstreep zouden stilstaan voor een kort interviewtje. Terug het VIP café in dus voor foto’s. Ik stond daar nogal gewrongen tegen de boord om foto’s te maken toen ik aangesproken werd door een Nederlands délégé van de Zesdaagse. Die vriendelijke mens vroeg of ik niet in het bakje van de délégé’s wilde komen staan om foto’s te maken, dat zou toch veel beter gaan. Als ze je zo’n kans aanbieden, moet je natuurlijk niet twijfelen. En ik stond daar eerlijk gezegd heel goed ;).

Een natje en een droogje
Toen alle ploegvoorstellingen voorbij waren, was het tijd om iets te eten. Hutsepot leek me niet zo aangenaam, maar de ijskar sprak me veel meer aan. Het was een bijzonder lekker ijsje! Na het ijsje tijd om webmaster Christoph eens op te zoeken en daar nog wat te blijven plakken. Samen iets drinken en wat bijbabbelen. Maar toen begon het toch te kriebelen om de tribune in te kruipen om ook nog wat voor Kenny te supporteren! Van op het middenplein ging dat immers niet zo goed.

De zesdaagse
Mama en papa zaten vlak voor de startstreep (mooi geluisterd naar de orders van Katrien!). Dat was natuurlijk een ideaal plekje voor foto’s. Zeker bij de start van de derny’s, wanneer alle renners mooi blijven stilstaan. Kenny De Ketele werd een leuk slachtoffer! Maar natuurlijk ontbraken ook Iljo Keisse, Tim Mertens en Dimi De Fauw niet. Helaas, moest Kenny de zege in de derny’s wel twee keer op het nippertje afgeven. Wel spijtig, had hem graag zien winnen. Maar toch, hij reed een dijk van een zesdaagse en kroop gisteren met Iljo op het tweede schavotje.

Ik genoot van de dag, de avond en kroop ’s nachts in m’n bed. Dat ik dinsdag om 7u moest opstaan om weer richting Leuven te trekken was iets minder. Maar een mens moet er iets voor over hebben ;). Met de ploegvoorstelling wordt ook een eerste koersluikje van het jaar afgesloten. Nu volop tijd om me op m’n thesis en m’n andere vakken te concentreren.

De dubbel!

Klaas won niet alleen gisteren in Eeklo, maar ook daarnet in het Nederlandse Heerlen. Ik moet u niet vertellen dat ik daar heel gelukkig mee ben zeker ;).

Cross Eeklo

Het was alweer vroeg dag gisteren. Tussen Gent en Eeklo rijdt slechts om de 2 uur een trein, waardoor ik gedwongen werd vroeg op te staan :). Op de treinrit naar Gent mij maar eens voorbereid op de persconferentie van Silence-Lotto die morgen doorgaat in Hasselt en mij ook verdiept in het zesde Harry Potter-boek. Met een chocomelkje bij de hand, was de treinrit sneller om dan verwacht.

In Gent had ik afgesproken met Stijn om samen de trein naar Eeklo te pakken. Maar op het perron bleek ook Niels al van de partij. Niels bleek nog te wachten op Wim, maar helaas, die was in alle verwarring ergens anders beland :). Met z’n drie dan de trein op richting Eeklo. In Eeklo zelf wachtte er ons nog een mooie wandeling van een half uurtje. Gelukkig hadden we na vorig jaar ons lesje geleerd en namen we nu direct de juiste weg.

Niels en Stijn hadden de afgelopen week al eens gepolst voor een perspasje. Volgens de instructies moesten deze te verkrijgen zijn ter plaatse. Wie niet waagt, niet wint, dachten wij. En met een portie gezonde moed trokken we richting inschrijvingen. Niemand maakte er blijkbaar veel problemen mee en alle drie kregen we een perspasje in de handen geduwd. Een perspasje betekent ook: geen inkom betalen. Van een meevaller gesproken ;). Al bij de inschrijvingen kwamen we Stybar tegen, die enkele woorden wisselde met Niels. Maar Klaas zou pas een klein uurtje later aankomen. Tijd om eens het parcours op te trekken dus. De masters maakten het veld onveilig. Even testen en dan maar weer richting campers. Klaas was ondertussen aangekomen en dus kon ik m’n CD’tje met foto’s afleveren bij Annelies. Nog wat bijpraten en ook eens goeiedag zeggen bij de bekenden :), daarna weer naar de cross. De zandstrook bleek ideaal voor foto’s van de opwarming, de nieuwelingen en de juniores.

Ondertussen had ook Wim ons gevonden. En kon hij ons met het nodige enthousiasme entertainen voor de rest van de namiddag ;). Tegen 15.15u was het dan eindelijk aan de profs. Klaas vertrok weer als een pijl uit een boog. En na een paar ronden trok Wellens in de aanval. Klaas liet Mourey een poging doen om het gat dicht te rijden, maar toen de Fransman de materiaalpost indook, ging Klaas er alleen vandoor. Hij reed het gat dicht op Wellens en samen maalden ze de rest van de ronden af. In de laatste ronde ging Klaas dan zelf in de aanval en liet Wellens achter. Met een ruime voorsprong reed Klaas naar de overwinning! De 5e van het seizoen was een feit, de 3e overwinning in mijn aanwezigheid ;).

Dankzij het perspasje, stond ik op een bevoorrechte plaats aan de finish. Ik kan je verzekeren dat dat wel iets doet ;). Na de aankomst samen met Stijn een spurtje ingezet om bij Klaas in het tentje te komen. We mochten daar zomaar binnen, maar lieten Klaas en Lies rustig hun werk doen. Er hingen immers al genoeg journalisten rond hun nek :). In het gezelschap van de supporters trokken we dan naar het podium voor de huldiging. Ook daar werden de nodige foto’s getrokken en vooral veel plezier gemaakt :).

 Een blik op de klok leerde ons dat het hoog tijd was om terug naar het station te trekken. Net op tijd kwamen we aan in het station van Eeklo. Na wat lachen en zingen (ja, Wim, ge hebt talent, Stijn helaas net iets minder :p), kwamen we aan in Gent-St-Pieters. Geen tijd om afscheid te nemen, want ik had nog welgeteld twee minuten om m’n aansluiting naar Sint-Truiden te halen. Ook dat lukte nog net… Helaas, geen plaats om te zitten. Dan maar rechtstaan, of op de grond gaan zitten tot Brussel-Zuid ;).

Tegen 20u was ik thuis. M’n benen hebben het gevoeld :). De foto’s staan ondertussen ook al online.

Een nieuwe saxofoon!

Ik ben de trotste eigenaar van volgend exemplaar. Oké, ja, op kosten van de harmonie… Maar toch, ik mag er op spelen :). Jippie!

Antwerpen

Gisteren trokken we er nog eens op uit met de maatjes: Christophe, Dorien, Tom en ik! Enja, als je die twee heren bij hebt, ben je zeker dat je je een hele dag ziek gaat lachen.

Tegen 8u de trein richting Antwerpen genomen. Tom bleek na een overstap op dezelfde trein te zitten. Dus we waren met drie gelijk in Antwerpen, de vierde liet nog even op zich wachten. Maar tegen 10u waren we dan toch allemaal verzameld. Het werd vooral een dagje vol site-seeing. Winkel in, winkel uit, eens langs de vernieuwde stadsfeestzaal en ook de Aziatische supermarkt eens bezichtigen. Maar vooral: veel lachen! Gegarandeerd val je in affronten in het gezelschap van hoger vernoemde heren. Maar toch, we kunnen ze niet meer missen haha :).

Hoewel het vooral een shopping dag werd, heb ik nauwelijks iets gekocht… Tenzij, de nieuwe plaat van Milow. Een fantastische schijf! 11 bangelijk goeie nummers. Van de CD ging het naar iTunes en van iTunes straks naar m’n iPod, zo heb ik altijd die leuke liedjes bij me ;). Voor wie nog twijfelt over de aankoop: NIET DOEN, kopen die handel! Coming of age mag er wezen. Al blijft mijn favoriete nummer Canada ;).