Trofee Van Haspengouw

Hoewel het zomeruur niet voor iedereen even vlot verliep, was ik er gisteren als de kippen bij. Om 8u ging de wekker af en dus tijd om op te staan. Na een frisse douche en een lekkere chocomelk (ik drink immers geen koffie) was het tijd om eens af te zakken naar de koers, mijn koers :).

Om half elf was er al heel wat volk paraat. Een gewemel van jewelste en eigenlijk best wel fascinerend! Aanvankelijk moest ik pas om 12u klaar staan om te helpen, maar bij gebrek aan volk om de inschrijving van de Nieuwelingen te gaan doen, ben ik daar om half elf maar gaan inspringen. Eerst wat plaatjes ophangen om zeker te zijn dat de nieuwelingen de weg naar de inschrijving zouden vinden en toen konden we eraan beginnen. Spijtig genoeg was de concurrentie met andere wedstrijden in de omgeving groot, de 29 nieuwelingen die in Aalst aan de start kwamen waren al zeker van een prijs dus :).
Tussendoor kon ik het niet laten om toch even te gaan zien bij de start van beloften. Een kwartiertje voor het officiële startschot, kwam ook ik aan de startstreep terecht. De eerste die ik daar zag voorbij rijden, was Ronald. Het was al van vorig jaar geleden dat ik hem nog zien koersen had, gelukkig had hij mij horen roepen ;). Hij had nog wel even de tijd, draaide zich om en er kon dus wel een korte babbel af. Terwijl ik tegen Ronald stond te praten, passeerde ook Stijn. Stijn zag het duidelijk minder zitten dan Ronald. Het startuur zat daar waarschijnlijk ook wel voor iets tussen ;). Daarna nog even tijd gemaakt voor wat foto’s. Toen het startschot gegeven werd, trok ik weer richting de inschrijving. En van de inschrijving ging het dan naar de start van de Nieuwelingen. Weer tijd voor foto’s dus. Net als tijdens de wedstrijd van de beloften en juniores. Helaas gingen de hemelsluizen open in de namiddag… De kou viel nog mee, maar vooral de nattigheid zorgde voor een verkleumd gevoel. Ik denk dat je mij op sommige momenten gewoon kon uitwringen, m’n schoenen voelen het nog. Ze staan al sinds gisteren te drogen onder de chauffage. Tussen de beloften en juniores door toch nog even terecht gekomen bij David die zich droog probeerde te houden tegen de gevel :). En ook nog even de zaal binnengegaan om mijn handen wat te laten opwarmen in warm water :). Het deed deugd!

Ondanks het super slechte weer heb ik me toch weer kostelijk geamuseerd :). De foto’s zijn al ter beschikking!

Koers

1. Dwars door Vlaanderen
Woensdag zo tussen het leren door, kon ik het niet laten om even te piepen naar de site van Sporza om zo toch nog enkele beelden van Dwars door Vlaanderen te zien. Ik prees mezelf gelukkig omdat ik lekker binnen achter de pc zat en niet in de gietende regen zoals de renners. Maar ik was toch onder de indruk van het nummertje dat Sylvain Chavanel daar opvoerde. Trouwens niet alleen van Chavanel, maar ook van Van Avermaet. Ook hij is blijkbaar weer in goede doen na de tegenslag enkele weken terug. Dat belooft alleen maar met het zicht op de komende grote wedstrijden.

2. E3-prijs Harelbeke
Van een mooie planning gesproken. Op m’n programma stond vandaag “lezen en onderlijnen van hoofdstuk 3 van Filmgeschiedenis”. Tegen 14u was het volledige hoofdstuk afgewerkt en was ik dus ruim op tijd om me voor de TV te nestelen en naar de E3-prijs te kijken. Terwijl ik nog wat oude kranten doorbladerde, zag ik een goed Lotto blok. Van Avermaet en Tjalingii kozen al vlug voor de aanval. Hoste hield zich gedeisd in de achtergrond en vooral mooi om te zien hoe Wim De Vocht zich weer in de voorposten mengde. Wim kende het afgelopen jaar een hele hoop pech. Het doet dan deugd om te zien hoe hij stilaan weer z’n plekje in de kop van het peloton weet te verwerven. Toch was het Greg Van Avermaet die samen met Kurt-Asle Arvesen de ster van de dag werd. Hij reed een ijzersterke wedstrijd, bleef rustig op het juiste moment en had zelfs zicht op de overwinning. De jeugdige leeftijd speelde echter in zijn nadeel. De ervaring van Arvesen haalde het wel. Arvesen is daarmee zeker de terechte winnaar, maar wie had het Greg nu niet gegund?

3. WK Ploegkoers Manchester
Van de E3-prijs ging het naar Manchester waar Iljo Keisse en Kenny De Ketele al begonnen waren aan hun wereldkampioenschap. Al snel in de wedstrijd slaagden ze erin een bonusronde te pakken waardoor ze bijna de hele wedstrijd lang zeker waren van een podiumplaats. Toch moesten ze in het laatste kwartier nog de duimen leggen voor de Duitsers. Geheel overwacht konden zij nog een bonusronde pakken en over de Belgen naar een medaille wippen. Spijtig voor Kenny en Iljo, maar toch een dikke pluim voor ons jong Belgisch duo. De toekomst ziet er goed uit!

4. Trofee Van Haspengouw
Alsof ik nog niet genoeg koers gezien en gehoord heb dit weekend, trek ik morgen naar “mijn” koers. In mijn eigen dorp worden immers drie koersen verreden: de Trofee Van Haspengouw voor beloften en elite zc, Beker van België voor juniores en een afwachtingskoers voor nieuwelingen. Reden genoeg om mij morgen helemaal onder te dompelen in de koerssfeer. Verslag en foto’s volgen zeker nog :).

Wim Opbrouck & Maandacht - TV Tunes

Weer eens tijd om de schade van de voorbije week in te halen. Want buiten veel teksten lezen en onderlijnen, gebeurt er hier niet veel overdag. ’s Avonds is het dan tijd voor ontspanning. Zo trok ik woensdag naar het Cultureel Centrum in Sint-Truiden.

 Wim Opbrouck bracht er in het gezelschap van z’n band een overzicht van TV Tunes. Denk hierbij aan overbekende, vaak stokoude (voor mij toch) tunes die soms voor pure nostalgie zorgen. Al is dat in mijn geval eerder: “Hey, dat tune’tje ken ik toch van ergens?” omdat ik de series vaak nooit op TV gezien heb. De voorstelling was doorspekt met muziek, tekst en vaak schunnige opmerkingen, maar kon het publiek duidelijk bekoren. Een mee-zing-moment zo af en toe, zorgde voor wat leuke ambiance. Wie kent er immers de tune van Dallas niet? Om nog maar te zwijgen van de Skippy-tune: met een levende kangoeroe (of was het een mens met een kangoeroe pak aan? ). Wim Opbrouck bewijst hiermee nog maar eens dat ook hij weet wat entertainen is!

Het voorbije weekend

Ik weet het, ik ben niet meteen in een blog-mood de laatste dagen. En dat heeft een grondige reden: ik heb niks te vertellen :). Echt waar, er gebeurt op dit moment niet echt iets wat de moeite is om hier uitgebreid te gaan neerpennen in een blog.

Zo keek ik voorbije zaterdag nog naar Milaan-SanRemo. Al jaren bekend als de sprintersconfrontatie aan het begin van het wielerseizoen. Nu stak Philippe Gilbert daar toch wel een stokje voor zeker? Bij het naderen van de top van de Poggio ging Phille eens duchtig aan de boom schudden en kreeg in zijn spoor nog een 7-tal andere renners mee, waaronder ook Hushovd en Oscarito Freire. Geen gewone smurfen, zou Leif Hoste zeggen. En zo dacht ook Fabian Cancellara erover, één keer aangaan op het juiste moment en ze zagen Spartacus niet meer terug. Cancellara werd daarom ook de verdiende winnaar. Phillippe Gilbert, die een dijk van een wedstrijd reed, moest in de sprint om de tweede plaats helaas de duimen leggen voor Pozzato maar werd een hele mooie 3e. Gilbert bewees hiermee nog maar eens dat hij de goeie form te pakken heeft en klimt hiermee ook op in mijn favoriete-renners-hiërarchie. De attractieve manier van koersen zal daar niet vreemd aan zijn.

Maar zaterdag werd niet alleen Milaan-SanRemo gereden, er werd ook geschaatst. Kevin Vanderperren gaf het beste van zichzelf in de lange kuur op het WK Kunstschaatsen in Göteborg. In een poging om ook de kuur van Vdp te kunnen bekijken, zapte ik zaternamiddag van één naar Eurosport en terug. En toch ben ik erin geslaagd de kuur van Kevin te missen. Ik was Sporza dus wel dankbaar dat ze na Milaan-SanRemo de volledige kuur van Kevin nog eens lieten zien. Eerlijk gezegd, hij was subliem. Voor zover ik iets van kunstschaatsen ken, vond ik de sprongen loepzuiver en een streling voor het oog. Proficiat Kevin!

A king on the bike, a star on ice, we’ve got it all ;).

Pasen

Vrolijk Pasen!

Nieuwelingen @ Aalst bij Sint-Truiden

Gisteren was het weer zover. De eerste wegkoers van het jaar in eigen dorp. Tegen 13u trok ik richting het parcours waar de eerste renners al aan het warmrijden waren. Nog even gaan “schuilen” voor de grijze hemel in ‘t café maar tegen 14.15u toch maar het parcours op. ‘t Is te zeggen, mij strategisch posteren aan de aankomst. Aangezien het om een Nieuwelingenwedstrijd ging, zouden de renners maar 7 ronden afleggen en was het niet de moeite om daarvoor naar het knooppunt van het parcours te trekken. Bovendien was het risico te groot dat de hemelsluizen zich zouden opentrekken en ik inclusief fototoestel door nat zou worden. De spanning in de koers was er wel snel af. Al na één ronde hadden twee Luikse renners van hetzelfde team al een aardige voorsprong en ronde na ronde slaagden ze erin die voorsprong te vergroten. Ze mochten onderling uit gaan maken wie met de zege ging lopen. Een pittig sprintje zou beslissen wie de winnaar werd. De foto’s van de wedstrijd staan ondertussen ook al online.

Van de koers ging het naar het concert. Want om 17u werd ik verwacht in het lokaal van De Gilde om met de harmonie van Aalst nog een concert te spelen. Ondanks weer een immens slechte accoustiek, vond ik het concert al bij al nog meevallen. Beter als vorige week in ieder geval ;).

Niet alleen in Aalst werd er gisteren gekoerst, maar ook in Runkelen. Groot was toch wel mijn verbazing toen ik deze morgen in de krant zag dat Ronald met de zege aan de haal was gegaan. Hij had al mooie dingen laten zien in de Beverbeek Classic en Brussel-Zepperen maar eindelijk zag hij zijn inspanningen beloond met een zege! Proficiat!

Jawel… een boek!

Net zoals de CD’s van hieronder, koop ik ook af en toe een boek.

Zo vulde ik vandaag mijn collectie nog aan met twee exemplaren:
- Eentje over de Bom van Bevel: Nick Nuyens
- Eentje over het ex-Lotto-opperhoofd: Peter Van Petegem

Ben eens benieuwd hoe ze gaan meevallen :).

Stokje: Bedgeheimen

Zoals ik hieronder al vertelde, kreeg ik deze week een stokje toegeworpen van ex-klasgenootje Valérie. Nu valt er niet veel te vertellen over mijn bedgeheimen. Still happy single, maar toch een zalig goed tweepersoonsbed dat onlangs nog voorzien werd van een nieuwe matras.

Foto 1: de beer

Al jaren trouw bij mij in bed, mijn knuffelbeer. Net zoals bij Val heeft hij niet echt een naam. En eigenlijk is hij ook maar eentje van de zovelen. De mooiste knuffels liggen allemaal in, op en rond m’n bed. De meesten dragen wel een leuke herinnering met zich mee. De ene kreeg ik voor m’n verjaardag, de andere kocht ik in de Disney-shop op de Champs Elysées tijdens een tripje naar Parijs met de school, …

Foto 2: mijn bed

Twee vliegen in één klap. Ik hou van felle, levendige kleurtjes als decoratie en ik ben ongelooflijk verzot op streepjes motieven. Dat is dus ook duidelijk te zien aan de overtrek van m’n donsdeken. Ik ben niet echt een langslaper, maar tijdens een koude winterdag blijf zelfs ik al eens graag wat langer onder dat donsdeken liggen :).

Foto 3: aan de wand

Deze mooi jonge heer hing tot voor kort boven m’n bed te pronken. Voor de niet-kenners: het gaat hier om de Amerikaanse tennisser Andy Roddick. En inderdaad tot voor kort, sinds enkele weken werd hij vervangen door Silence-Lotto opperhoofd Cadel Evans in zijn tijdrijders plunje (waarvoor dank, Stijn!).

Ik gooi het stokje door naar Céline, Kelly en Martijn.

Ik ging naar de cd-boer en ik kocht…

… vier nieuwe CD’s!

 - The Black Box Revelation - Set your head on fire
 - Moloko - Catalogue
 - Queens of the Stone Age - Songs for the deaf
 - Air Traffic - Fractured Life.

Om maar te zeggen dat dit rubriekje nog regelmatig terug zal komen op mijn blog. Leve de Bilbo in Leuven!

Van Valérie trouwens een leuk stokje gekregen, zal daar zaterdag eens werk van maken. Nu geen tijd, helaas :(.

Voornemens

Ik had een voornemen dit weekend. Geen koers kijken op tv, wel hard aan m’n thesis werken. Wel ik kan u vertellen dat dat eigenlijk voor een stuk mislukt is. M’n Lotto’s deden het zo goed bij aanvang van zowel de Omloop Het Volk als Kuurne-Brussel-Kuurne dat ik me na 5 minuten al in de zetel heb genesteld en de thesisperikelen even aan de kant geschoven heb. Gelukkig heb ik zowel gisteren als vandaag in de voormiddag toch heel wat werk verzet, waardoor ik zeker niet achterloop. Maar bij deze is weer aangetoond dat voornemens niks voor mij zijn, ik kan me er toch niet aan houden :). Al wist ik dat al veel langer ;).

En morgen? Welja, dan werk ik aan m’n thesis. Een hele dag deze keer!