BK Knokke

Gisteren was het zover. Het Belgisch Kampioenschap wielrennen. De kroniek van een aangekondigde overwinning voor Tom Boonen, wegens een vlak parcours. Wel, het draaide anders uit ;).

Ik was al vroeg uit de veren (5.30u), om zeker de trein van 6.22u te halen en dus rond 9u in Knokke aan te komen. Een beetje vertraging en een paar verlengde stilstanden zorgden ervoor dat ik net iets later aankwam. Ondertussen had ik in Brugge ook al het gezelschap gekregen van Stijn, die mee naar het BK ging.
Aangekomen in Knokke waren er weinig pijlen te vinden richting start van de koers. Dan maar een wilde gok gedaan. De verkeerde bleek later. Geen enkele medewerker die wist waar de renners zouden starten. De wondere wereld van de gsm en wat instructies van Klaas en Annelies zorgden er dan voor dat we uiteindelijk toch op de rennersparking beland zijn. Daar werd het een uur lang pendelen tussen de bus van Silence-Lotto en de camper van Sunweb-ProJob. Enja, zoals gewoonlijk m’n favorieten vastleggen op de gevoelige plaat.

Na de start trok ik met Stijn tegen de richting van de koers het parcours op. Zo hadden we uiteindelijk een mooie 15km (en misschien nog wel meer) op de teller staan. Van een mooie wandeling gesproken. Bij elke passage werd een korte rustpauze ingelast om wat foto’s te maken. En op een ronde of 4 van het einde waren we terug op de plaats van het vertrek: de camper van Sunweb. Het deed deugd om eens een langere rustpauze te hebben . Uiteindelijk zijn we daar blijven plakken tot we terug naar het station gingen. Het was er te gezellig.

Tegenover de camper van Sunweb hadden de supporters van Tom Boonen plaatsgevat, de zogenaamde Kasseifretters. Zij joelden en schreeuwden al op 1km van de aankomst. Tom ging winnen, dat stond vast. Maar helaas, brokkenpiloot Wouter Weylandt ging tegen de grond en tikte tegen het achterwiel van Tom. Al zou dat een flauw excuus zijn, er stond geen maat op Jurgen Roelandts. Lotto zou de overwinning meegraaien en mocht de champagne ontkurken. De eerste profzege voor de jonge knaap uit “mijn” ploeg. En het was meer dan verdiend. Jurgen is een mooie Belgische Kampioen. En bij de Kasseifretters? Daar werd het verdacht stil toen Jurgen de handen in de lucht stak. De toegestroomde Greg Van Avermaet-supporters, waren daarentegen wel dolgelukkig met de zege van Jurgen. Terecht!

Ook Sunweb deelde een beetje in de feestvreugde. Jakke Verstraeten reed een hele tijd in de aanval en graaide zo de nodige publiciteit mee en Sven Vanthourenhout pakte een zilveren medaille mee in de eindspurt. Of hoe je je ook als veldrijders kan manifesteren in een Belgisch Kampioenschap!

De terugreis naar huis was druk bevolkt maar gezellig. In het gezelschap van Jurgen Roelandts-supporters tot in Brussel gereden (met dank aan Dorien! ). En daarna wat kunnen wegdommelen. Helaas had ook de zon al wat schade aangericht. M’n gezicht, armen en schouders hebben het geweten. Ze zijn mooi rood en vooral m’n neus zorgt voor de nodige pijn. Het zalige zonnige weer zat daar wellicht wel voor iets tussen .

Dit is voor herhaling vatbaar!

Kermiskoers Velm

Gisterenmiddag m’n laatste examen ingediend. Dat moest op een gepaste manier gevierd worden: ja, met koers! En eerlijk gezegd het deed deugd. Het was immers al van het PK in Borlo geleden. Ik heb m’n schade ingehaald :).

Aangezien de start om 18u gegeven zou worden, vertrok ik thuis tegen 17u. Zodat ik ruimschoots op tijd was. Bij een kermiskoers hoort een kermis en dat was eraan te merken. Veel lawaai en een overwelmende geur van frieten en smoutebollen. Nee, geen spek naar mijn bek, toch niet gisterenavond, ik begaf me liever tussen de koereurs. Hoewel het geen uitgebreid deelnemersveld was, zaten er voor mij toch enkele bekende namen tussen. Zo kwam ik vlug Ronald tegen en wat later reed ook Yannick me voorbij. Ik wist dus al snel van wie ik foto’s moest maken .

Opvallend is ook dat je op zo’n kermiskoersje steevast dezelfde bekende gezichten tegenkomt, en dan heb ik het niet alleen over de renners maar ook over de toeschouwers. De vaste klanten die waarschijnlijk steeds met “hun” renner meereizen.

Om klokslag 18u werd de start gegeven. Een ideaal moment voor wat foto’s.
Van de start ging het dan richting kruispuntje. De parcoursopbouw kan je immers een beetje vergelijken met het parcours hier in eigen dorp. Een soort van 8-vorm met een knooppunt waar je de renners 2 keer kan bezig zien. Op een wedstrijd van 18 ronden, zorgt dat ervoor dat je de renners 36 keer kan zien . Enja, veel foto’s maken . Zowel Ronald als Yannick waren van in het begin mee.  Een meevaller. Want zelfs tussen een kleine 50 renners is het soms moeilijk om ze ertussen uit te halen. Toch bleven ze niet weg. Na enkele ronden werden ze gegrepen door een ruimer groepje. Zo maalden ze nog een aantal ronden af, tot vier renners er genoeg van kregen. Onder hen ook Ronald. Maar helaas, hij kreeg de snelle Henrion mee. Dan is er maar één oplossing natuurlijk: er van wegrijden. Dat deed hij dan ook in het gezelschap van Tony Driesen. Ze zouden in een spurt met twee uitmaken wie de winnaar werd. Ronald trok daarin aan het langste eind en won de kermiskoers in Velm. Het werd al zijn vijfde overwinning van het seizoen. Proficiat Ronald!

Na de koers nog wat foto’s gemaakt van de kleine huldiging en dan terug naar huis. De zon ging stilaan onder en man met de hamer stond mij op te wachten om een klop uit te delen. Ondanks een namiddagdutje was ik blijkbaar nog niet helemaal uitgeslapen.

De foto’s van de kermiskoers in Velm staan ondertussen ook al online!

Vandaag is roos…

Nee nee, geen schrijffout in die titel. Want de komende drie weken kleuren roos: de Giro is weer begonnen! Drie weken wielerpret op het televisiescherm met commentaar van Renaat Schotte en Karl Vannieuwkerke, het olijke duo van de Sporza-redactie.

De wedstrijd ging gisteren van start met een ploegentijdrit. Altijd fijn, zo’n tijdrit. Je krijgt de kans om je eigen favorieten eens wat meer dan normaal in beeld te zien. Zo zag ik gisteren Laurent Mangel (ag2r) eindelijk terug op het scherm, maar ook Mickael Chérel (fdjeux) en vooral m’n Lotto’tjes: met op kop Francis De Greef, Geert Steurs, Dominique Cornu en Dries Devenyns. Oké, die laatste hadden wat last om mooi georganiseerd rond te draaien, maar het gebrek aan ervaring zal daar wel een hele belangrijke rol in gespeeld hebben. Kopje niet laten hangen jongens . Ik blijf supporteren de komende dagen! Zeker weten!

PK Tijdrijden Borlo

Gisteren werd in Borlo het PK Tijdrijden gereden. De laatste koers wellicht voor mij tot aan de grote vakantie, want vanaf nu worden alle zeilen bij gezet om dat laatste jaar met succes te beeindigen in Leuven. Aangezien het vlak bij de deur was, moest ik toch even een kijkje gaan nemen.

Het begon allemaal om 14u. Eerst zouden de beloften en elite zc van start gaan in twee reeksen, aangezien ze drie ronden dienden af te leggen. Ze allemaal ineens op het parcours loslaten, was geen optie dus. Aangezien mijn favorieten allemaal in reeks 2 zaten, had ik nog wel wat tijd om eens rond te kijken. Ook Jelle Vanendert (FdJeux) was van de partij als toeschouwer. Het is toch nog altijd even wennen om hem na dat rood van Chocolade Jacques ineens in een spierwitte outfit te zien rondrijden :). Ik kreeg dan ook ineens de uitnodiging om een iemand te volgen vanuit de volgwagen en belandde in de volgwagen van United Cycling Team (de ploeg van Ronald), waarvoor dank! Vlak voor het instappen Ronald maar succes gewenst, terwijl hij zich nog aan het opwarmen was en dan achter Peter Neyens aan in de volgwagen dus. Ik had nog nooit in de volgwagen gezeten, maar het is zeker de moeite om te doen :). Je voelt je net als een klein kindje in een speelgoedwinkel :D. Dat is toch koers?

Bij de aankomst, was de tweede reeks al aan het vertrekken. Gelukkig was zowel Ronald als Yannick nog niet weg. Die zouden enkele minuten later wel op het startpodium plaatsvatten. Nog wat foto’s van de start en dan ergens op het parcours een goed plaatsje zoeken om wat foto’s te maken. Gelukkig bleef het deze keer droog wat alleen maar positief kan zijn voor het resultaat van de foto’s :). Die foto’s staan trouwens ook al online.
Toen de beloften en elites dan allemaal over de streep bolden, bleek dat Yannick Wellens een dijk van een tijdrit had gereden. Als jonkie, tussen mannen die vaak toch meer dan enkele jaren ouder zijn, reed hij ze allemaal naar huis. Een streling voor het oog om hem te zien rijden! Proficiat Yannick! Toen ik eigenlijk op het punt stond om naar huis te gaan, kreeg ik nog de kans om in de volgwagen van Balen BC één van de juniores te volgen. Opvallend hoe het tempo dan opeens toch een stuk zakt, ook al zijn sommige tweedejaars juniores al stevige bonken die met kop en schouders boven mij uitsteken.

Kortom, ik heb me weer eens geamuseerd. Maar een volgende koers, dat zal pas voor juli zijn, eerst al dat schoolwerk aan de kant krijgen :).

Trofee Van Haspengouw

Hoewel het zomeruur niet voor iedereen even vlot verliep, was ik er gisteren als de kippen bij. Om 8u ging de wekker af en dus tijd om op te staan. Na een frisse douche en een lekkere chocomelk (ik drink immers geen koffie) was het tijd om eens af te zakken naar de koers, mijn koers :).

Om half elf was er al heel wat volk paraat. Een gewemel van jewelste en eigenlijk best wel fascinerend! Aanvankelijk moest ik pas om 12u klaar staan om te helpen, maar bij gebrek aan volk om de inschrijving van de Nieuwelingen te gaan doen, ben ik daar om half elf maar gaan inspringen. Eerst wat plaatjes ophangen om zeker te zijn dat de nieuwelingen de weg naar de inschrijving zouden vinden en toen konden we eraan beginnen. Spijtig genoeg was de concurrentie met andere wedstrijden in de omgeving groot, de 29 nieuwelingen die in Aalst aan de start kwamen waren al zeker van een prijs dus :).
Tussendoor kon ik het niet laten om toch even te gaan zien bij de start van beloften. Een kwartiertje voor het officiële startschot, kwam ook ik aan de startstreep terecht. De eerste die ik daar zag voorbij rijden, was Ronald. Het was al van vorig jaar geleden dat ik hem nog zien koersen had, gelukkig had hij mij horen roepen ;). Hij had nog wel even de tijd, draaide zich om en er kon dus wel een korte babbel af. Terwijl ik tegen Ronald stond te praten, passeerde ook Stijn. Stijn zag het duidelijk minder zitten dan Ronald. Het startuur zat daar waarschijnlijk ook wel voor iets tussen ;). Daarna nog even tijd gemaakt voor wat foto’s. Toen het startschot gegeven werd, trok ik weer richting de inschrijving. En van de inschrijving ging het dan naar de start van de Nieuwelingen. Weer tijd voor foto’s dus. Net als tijdens de wedstrijd van de beloften en juniores. Helaas gingen de hemelsluizen open in de namiddag… De kou viel nog mee, maar vooral de nattigheid zorgde voor een verkleumd gevoel. Ik denk dat je mij op sommige momenten gewoon kon uitwringen, m’n schoenen voelen het nog. Ze staan al sinds gisteren te drogen onder de chauffage. Tussen de beloften en juniores door toch nog even terecht gekomen bij David die zich droog probeerde te houden tegen de gevel :). En ook nog even de zaal binnengegaan om mijn handen wat te laten opwarmen in warm water :). Het deed deugd!

Ondanks het super slechte weer heb ik me toch weer kostelijk geamuseerd :). De foto’s zijn al ter beschikking!

Koers

1. Dwars door Vlaanderen
Woensdag zo tussen het leren door, kon ik het niet laten om even te piepen naar de site van Sporza om zo toch nog enkele beelden van Dwars door Vlaanderen te zien. Ik prees mezelf gelukkig omdat ik lekker binnen achter de pc zat en niet in de gietende regen zoals de renners. Maar ik was toch onder de indruk van het nummertje dat Sylvain Chavanel daar opvoerde. Trouwens niet alleen van Chavanel, maar ook van Van Avermaet. Ook hij is blijkbaar weer in goede doen na de tegenslag enkele weken terug. Dat belooft alleen maar met het zicht op de komende grote wedstrijden.

2. E3-prijs Harelbeke
Van een mooie planning gesproken. Op m’n programma stond vandaag “lezen en onderlijnen van hoofdstuk 3 van Filmgeschiedenis”. Tegen 14u was het volledige hoofdstuk afgewerkt en was ik dus ruim op tijd om me voor de TV te nestelen en naar de E3-prijs te kijken. Terwijl ik nog wat oude kranten doorbladerde, zag ik een goed Lotto blok. Van Avermaet en Tjalingii kozen al vlug voor de aanval. Hoste hield zich gedeisd in de achtergrond en vooral mooi om te zien hoe Wim De Vocht zich weer in de voorposten mengde. Wim kende het afgelopen jaar een hele hoop pech. Het doet dan deugd om te zien hoe hij stilaan weer z’n plekje in de kop van het peloton weet te verwerven. Toch was het Greg Van Avermaet die samen met Kurt-Asle Arvesen de ster van de dag werd. Hij reed een ijzersterke wedstrijd, bleef rustig op het juiste moment en had zelfs zicht op de overwinning. De jeugdige leeftijd speelde echter in zijn nadeel. De ervaring van Arvesen haalde het wel. Arvesen is daarmee zeker de terechte winnaar, maar wie had het Greg nu niet gegund?

3. WK Ploegkoers Manchester
Van de E3-prijs ging het naar Manchester waar Iljo Keisse en Kenny De Ketele al begonnen waren aan hun wereldkampioenschap. Al snel in de wedstrijd slaagden ze erin een bonusronde te pakken waardoor ze bijna de hele wedstrijd lang zeker waren van een podiumplaats. Toch moesten ze in het laatste kwartier nog de duimen leggen voor de Duitsers. Geheel overwacht konden zij nog een bonusronde pakken en over de Belgen naar een medaille wippen. Spijtig voor Kenny en Iljo, maar toch een dikke pluim voor ons jong Belgisch duo. De toekomst ziet er goed uit!

4. Trofee Van Haspengouw
Alsof ik nog niet genoeg koers gezien en gehoord heb dit weekend, trek ik morgen naar “mijn” koers. In mijn eigen dorp worden immers drie koersen verreden: de Trofee Van Haspengouw voor beloften en elite zc, Beker van België voor juniores en een afwachtingskoers voor nieuwelingen. Reden genoeg om mij morgen helemaal onder te dompelen in de koerssfeer. Verslag en foto’s volgen zeker nog :).

Het voorbije weekend

Ik weet het, ik ben niet meteen in een blog-mood de laatste dagen. En dat heeft een grondige reden: ik heb niks te vertellen :). Echt waar, er gebeurt op dit moment niet echt iets wat de moeite is om hier uitgebreid te gaan neerpennen in een blog.

Zo keek ik voorbije zaterdag nog naar Milaan-SanRemo. Al jaren bekend als de sprintersconfrontatie aan het begin van het wielerseizoen. Nu stak Philippe Gilbert daar toch wel een stokje voor zeker? Bij het naderen van de top van de Poggio ging Phille eens duchtig aan de boom schudden en kreeg in zijn spoor nog een 7-tal andere renners mee, waaronder ook Hushovd en Oscarito Freire. Geen gewone smurfen, zou Leif Hoste zeggen. En zo dacht ook Fabian Cancellara erover, één keer aangaan op het juiste moment en ze zagen Spartacus niet meer terug. Cancellara werd daarom ook de verdiende winnaar. Phillippe Gilbert, die een dijk van een wedstrijd reed, moest in de sprint om de tweede plaats helaas de duimen leggen voor Pozzato maar werd een hele mooie 3e. Gilbert bewees hiermee nog maar eens dat hij de goeie form te pakken heeft en klimt hiermee ook op in mijn favoriete-renners-hiërarchie. De attractieve manier van koersen zal daar niet vreemd aan zijn.

Maar zaterdag werd niet alleen Milaan-SanRemo gereden, er werd ook geschaatst. Kevin Vanderperren gaf het beste van zichzelf in de lange kuur op het WK Kunstschaatsen in Göteborg. In een poging om ook de kuur van Vdp te kunnen bekijken, zapte ik zaternamiddag van één naar Eurosport en terug. En toch ben ik erin geslaagd de kuur van Kevin te missen. Ik was Sporza dus wel dankbaar dat ze na Milaan-SanRemo de volledige kuur van Kevin nog eens lieten zien. Eerlijk gezegd, hij was subliem. Voor zover ik iets van kunstschaatsen ken, vond ik de sprongen loepzuiver en een streling voor het oog. Proficiat Kevin!

A king on the bike, a star on ice, we’ve got it all ;).

Nieuwelingen @ Aalst bij Sint-Truiden

Gisteren was het weer zover. De eerste wegkoers van het jaar in eigen dorp. Tegen 13u trok ik richting het parcours waar de eerste renners al aan het warmrijden waren. Nog even gaan “schuilen” voor de grijze hemel in ‘t café maar tegen 14.15u toch maar het parcours op. ‘t Is te zeggen, mij strategisch posteren aan de aankomst. Aangezien het om een Nieuwelingenwedstrijd ging, zouden de renners maar 7 ronden afleggen en was het niet de moeite om daarvoor naar het knooppunt van het parcours te trekken. Bovendien was het risico te groot dat de hemelsluizen zich zouden opentrekken en ik inclusief fototoestel door nat zou worden. De spanning in de koers was er wel snel af. Al na één ronde hadden twee Luikse renners van hetzelfde team al een aardige voorsprong en ronde na ronde slaagden ze erin die voorsprong te vergroten. Ze mochten onderling uit gaan maken wie met de zege ging lopen. Een pittig sprintje zou beslissen wie de winnaar werd. De foto’s van de wedstrijd staan ondertussen ook al online.

Van de koers ging het naar het concert. Want om 17u werd ik verwacht in het lokaal van De Gilde om met de harmonie van Aalst nog een concert te spelen. Ondanks weer een immens slechte accoustiek, vond ik het concert al bij al nog meevallen. Beter als vorige week in ieder geval ;).

Niet alleen in Aalst werd er gisteren gekoerst, maar ook in Runkelen. Groot was toch wel mijn verbazing toen ik deze morgen in de krant zag dat Ronald met de zege aan de haal was gegaan. Hij had al mooie dingen laten zien in de Beverbeek Classic en Brussel-Zepperen maar eindelijk zag hij zijn inspanningen beloond met een zege! Proficiat!

Ploegvoorstelling Silence-Lotto

Eindelijk eens tijd om een verslagje te schrijven over een geweldige dag. Aangezien ik de afgelopen twee dagen fulltime in Leuven zat, had ik niet eens de tijd om mijn “avonturen” hier neer te schrijven. Daar komt nu dus verandering in.

 Persconferentie
In het gezelschap van Stijn, Kristof en Niels trok ik maandag rond 15u naar Hasselt waar de ploegvoorstelling voor de pers ging doorgaan. Even iets drinken, in afwachting van de voorstelling en rond half vier werd iedereen verzameld in de zaal van de grenslandhallen. Tijd voor foto’s en nota’s dus! Ik kan u verzekeren dat mijn fototoestel er lustig op los flitste. Helaas, werden alleen de kopmannen voorgesteld. Achteraf konden we gelukkig de schade inhalen door de youngsters uit te pikken voor een interviewtje. Francis De Greef, Jurgen Roelandts, Pieter Jacobs, Maarten Tjalingii, Dario Cioni en Greg Van Avermaet passeerden de revue en vooral Kristof stelde de vragen ;). Ik moet toegeven dat dit toch wel mijn beeld van het journalistieke wereldje is, de wereld waar ik later graag in wil belanden (maar dat zien we dan wel). Het was in ieder geval een enorme fijne ervaring.

Avondvoorstelling
Ook voor de avondvoorstelling had ik een uitnodiging kunnen versieren en in het gezelschap van Gerda trok ik dus daar ook naartoe. Na een onderonsje aan de tafel van de familie Dockx trokken we weer de zaal in voor het nodige fotomateriaal. Deze keer kwamen alle renners aan bod. En dat kon me natuurlijk meer bekoren ;). Want deze keer werden ook mijn favorieten in the spotlight gezet. In het begin hield ik me nog wat in, omdat ik niet de paparazzi wilde uithangen. Maar toen ik daar twee heren van de krant zag rondsluipen heb ik mij ook volledig uitgeleefd. Als zij dat mogen, mag ik dat ook ;). Toen ze ook op die voorstelling aan het sponsorhoofdstuk begonnen, zijn Gerda en ik subtiel naar buiten geslopen. Want het was immers tijd voor de voorstelling op de piste.

 Piste-ploegvoorstelling
Na een korte wandeling kwamen we dan op het middenplein van de Zesdaagse terecht. Dankzij een VIP-bandje mochten we ook het café binnen. Toch stonden de renners aan de andere kant en dus bleven we daar even plakken. Gunther zwaaide toen ook eens vanuit de tribune maar kwam ons wat later opzoeken op het middenplein. Veel woorden konden er echter niet gewisseld worden, want we kregen in de mot dat de renners ter hoogte van de startstreep zouden stilstaan voor een kort interviewtje. Terug het VIP café in dus voor foto’s. Ik stond daar nogal gewrongen tegen de boord om foto’s te maken toen ik aangesproken werd door een Nederlands délégé van de Zesdaagse. Die vriendelijke mens vroeg of ik niet in het bakje van de délégé’s wilde komen staan om foto’s te maken, dat zou toch veel beter gaan. Als ze je zo’n kans aanbieden, moet je natuurlijk niet twijfelen. En ik stond daar eerlijk gezegd heel goed ;).

Een natje en een droogje
Toen alle ploegvoorstellingen voorbij waren, was het tijd om iets te eten. Hutsepot leek me niet zo aangenaam, maar de ijskar sprak me veel meer aan. Het was een bijzonder lekker ijsje! Na het ijsje tijd om webmaster Christoph eens op te zoeken en daar nog wat te blijven plakken. Samen iets drinken en wat bijbabbelen. Maar toen begon het toch te kriebelen om de tribune in te kruipen om ook nog wat voor Kenny te supporteren! Van op het middenplein ging dat immers niet zo goed.

De zesdaagse
Mama en papa zaten vlak voor de startstreep (mooi geluisterd naar de orders van Katrien!). Dat was natuurlijk een ideaal plekje voor foto’s. Zeker bij de start van de derny’s, wanneer alle renners mooi blijven stilstaan. Kenny De Ketele werd een leuk slachtoffer! Maar natuurlijk ontbraken ook Iljo Keisse, Tim Mertens en Dimi De Fauw niet. Helaas, moest Kenny de zege in de derny’s wel twee keer op het nippertje afgeven. Wel spijtig, had hem graag zien winnen. Maar toch, hij reed een dijk van een zesdaagse en kroop gisteren met Iljo op het tweede schavotje.

Ik genoot van de dag, de avond en kroop ’s nachts in m’n bed. Dat ik dinsdag om 7u moest opstaan om weer richting Leuven te trekken was iets minder. Maar een mens moet er iets voor over hebben ;). Met de ploegvoorstelling wordt ook een eerste koersluikje van het jaar afgesloten. Nu volop tijd om me op m’n thesis en m’n andere vakken te concentreren.

De dubbel!

Klaas won niet alleen gisteren in Eeklo, maar ook daarnet in het Nederlandse Heerlen. Ik moet u niet vertellen dat ik daar heel gelukkig mee ben zeker ;).