Hindernis 3 van 4

Ok. Nog eentje. Het allerlaatste. En dat staat komende maandag op het programma: Nieuwsproductie en -receptie. Vandaag de 3e hindernis dus afgewerkt: ICT-recht. 5 casussen oplossen met hulp van cursus, nota’s, slides en alles wat afgeprint was. Ik heb mijn best gedaan om alles naar behoren op te lossen, ik hoop dat de prof dat ook vind . Het resultaat deel ik binnen 14 dagen dan wel mee .

Ook mijn start-to-run voornemen wordt nog steeds in stand gehouden. Ik heb ondertussen les 9 al achter de rug en begeef me aan stukjes van 4 en 5 minuten (voor iemand die daarvoor na 2 minuten al buiten adem was, vind ik dat persoonlijk niet slecht!). Volhouden is de boodschap!

En ja, ook Johnny Berlin (zie hieronder) gaat het voor de wind. Op 1 in Puur Belgisch, op 14 in de Afrekening en op 6 in Humo’s Top 20. Mijn streekgenoten doen dat zeker niet slecht. Omdat hun muziek me echt wel aanstaat, heb ik mezelf dan maar even beloond door het album “Find what you love and let it kill you” te gaan kopen, samen met nog enkele andere CD’s:

- The Killers - Sam’s Town
- Roisin Murphy - Overpowered
- Arsenal - Oyebo Soul

Ik kan weer verder voor een tijdje .

Johnny Berlin

Is het toegestaan even wat promotie te maken voor m’n stadsgenootjes van Johnny Berlin? Ik leerde groep meer dan een jaar geleden kennen via vrienden maar eindelijk lijken ze nu door te breken bij een groter publiek.

Wie hen nog niet kent, raad ik aan onderstaand YouTube-filmpje eens te bekijken en vooral te beluisteren. Ze staan momenteel op 1 in de Jim-lijst Puur Belgisch en op 18 in de Afrekening van Studio Brussel. Vooral dat laatste kan nog een stukje beter natuurlijk! Stemmen is de boodschap .

Johnny Berlin - Four

Meer info vind je ook terug op hun myspace.

Ik ben fan!

Milow

Ik ben een Milow-adept. Dat is niets nieuws. Blogjes over de CD’s van Milow, de optredens of blog van Milow, zijn hier al de revue gepasseerd. En vandaag komt er daar nog een kortje bij. Milow speelt nu immers ergens (14.00u) op TW Classic. En ja, ik heb spijt dat ik er niet bij ben. Maar dat maken we wel goed, want Werchter Boutique staat ook op m’n verlanglijstje en past stukken beter in m’n agenda. Milow here I come .

Tussendoor dan maar eens het optreden van vorig jaar op Rock Werchter bekijken, met dank aan Belgacom ADSL . En wees gerust, niet alleen Milow wordt hier lustig afgespeeld dan, maar ook Bloc Party, Air Traffic en nog zoveel andere steengoeie bands!

Het concertweekend

Ik kan terugblikken op een druk maar zeer geslaagd concertweekend. Zij die er niet bij waren, mogen zich tegen het hoofd slaan: je hebt echt wel iets gemist .

Zaterdag was het dus galaconcert. Hoewel enkele muzikanten moeilijk hun zenuwen konden bedwingen, hebben we toch wel de pannen van het dak gespeeld. Het werd een geslaagd concert, iets om fier op te zijn.

Zondagmorgen was het vroeg dag. Zaterdag waren we na het concert nog wat blijven plakken, waardoor het uiteindelijk al ruim 1u voorbij was toen ik in mijn bed kroop. Zondagmorgen werden we dan al om 10u in Mechelen-Bovelingen verwacht om de communicanten naar de kerk te begeleiden. Nu ja, marsen spelen is niet m’n favoriete bezigheid. Het terrasje achteraf kon me wel meer bekoren .
Van Bovelingen ging het naar Aalst. Twee concerten achter mekaar. Eerst met de eigen harmonie van Aalst, daarna nog eens met Bovelingen. Het ene al net iets beter dan het andere. En eerlijk, het concert met Bovelingen was nóg beter dan zaterdagavond. We moesten zeker niet onder doen voor andere harmonieën die qua niveau verwacht worden nog iets hoger te staan. Het harde werken wierp duidelijk z’n vruchten af.

Maar al bij al ben ik blij dat het voorbij was. Ik moet om en bij de 14u gespeeld hebben de afgelopen week. Een persoonlijk record vermoed ik. Nu kan de riem er even af, net zoals bij de koers. Het is tijd om alles op m’n masterproef en m’n examens te zetten. Mijn examenrooster is alvast een meevaller:
- 9/6 Filmgeschiedenis
- 20/6 ICT-recht
- 23/6 Nieuwsproductie en -receptie

Tijd om er een lap op te geven dus .

El chicki chicki

Vier van m’n harmoniegenootjes huppelen al enkele weken vrolijk rond op de tonen van El chicki chicki. Nu was dat nummer tot voor kort voor mij onbekend. Dat is echter wel veranderd toen ik onderstaand filmpje op YouTube ontdekte.

 

Music was my first love…

…and it will be my last. [John Miles - Music].

Het kan weer tellen deze week. De ene repetitie na de andere, het ene concert na het andere.

Maandag. Voor alle veiligheid m’n saxofoon nog maar eens bovengehaald. Kwestie van wat ingespeeld te zijn voor de drukke week. Niet te lang spelen, om m’n lippen wat te sparen. Maar toch, de vingers wat “losgooien” kan geen kwaad :).

Dinsdag. Na een lange lesdag in Leuven (werken aan het groepswerk voor Usablity Design en daarna nog drie uur filmgeschiedenis) ging het dus naar de repetitie in Aalst. Omdat ook voor ons het Lenteconcert op het programma staat, moeten er dringend nog wat stukken doorgespeeld worden. Werk aan de winkel dus.

Woensdag. Ook op woensdag een hele dag in Leuven gezeten om onder andere onze usertesten van Usability Design uit te voeren. Maar daarnaast ook de laatste echte repetitie met de harmonie van Mechelen-Bovelingen. Geen normale repetitie van 2u, wel eentje van 3u waarin nog naarstig gewerkt werd aan alle stukken. Maar het dient gezegd: het klonk goed!

Donderdag. 1 mei, Feest van de Arbeid. Traditioneel wordt de harmonie van Aalst van “ingehuurd” om de 1 mei stoet in Leuven te gaan vergezellen. Hoewel de reis naar Leuven langer is dan de deelname zelf, trekken we daar toch elk jaar naartoe. Vooral voor gezelligheid op de bus (in mijn geval dan toch ).

Vrijdag. Vandaag dus. Deze avond de grote test, nummer 1. Om 19.30u begint immers ons grote algemene repetitie in Mechelen-Bovelingen. Noem het een proefconcert. Alle stukken worden gespeeld, aangekondigd door de juiste teksten en in het gepaste decor. Geen nood als het vanavond net iets minder gaat! Een slechte generale, betekent immers een goeie première! We zullen wel zien . Voor de gemoedsrust van de meeste muzikanten zou een goeie generale geen kwaad kunnen :).

Zaterdag. Morgen dus. Het moment suprême!

De Koninklijke Harmonie “Eendracht is Macht” Bovelingen

nodigt u uit op haar 13de  

GALACONCERT

Een concert door/voor levensgenieters !

 Dirigent: Bart Falise

Optreden van Two for the Road

Wij verwelkomen u graag op zaterdag 3 mei 2008 om 20.00 uur

in zaal Ons Vermaak in Bovelingen

Zondag. Alsof dat nog niet genoeg is, begeleiden we zondagvoormiddag nog de eerste communicanten in Mechelen-Bovelingen. En zoals ik bij dinsdag al zei, zondagnamiddag is het tijd voor het Lenteconcert van Aalst. Niet alleen Aalst speelt er om 14u, maar ook de harmonie van Mechelen-Bovelingen (16u).

Een serieuze brok muziek dus deze week!

Ik ging naar de CD-boer en ik kocht… (2)

Er zijn zo van die dagen dat je een winkel binnenstapt en niks naar je zin vindt. Gelukkig zijn er ook van die dagen dat je je hartje helemaal kan ophalen en wel 20 dingen ziet, die je wel bevallen. Ik heb me gelukkig kunnen bedwingen :).

Toch kocht ik:
- Laïs - The Ladies Second Song
- Muse - Origin of symmetry
- Muse - Showbiz
- Muse - Absolution
- Muse - Hullabaloo (Soundtrack)
- Panic at the disco - A fever you can’t sweat out
- Hard-Fi - Start of CCTV

Tja, ze waren dan ook te verkrijgen aan spotprijsjes. Voor de prijs van nog geen twee normale CD’s kocht ik in de Bilbo bovenstaande set :). Ik ben weer een tevreden mens :).

Laïs

Afgelopen maandag trok ik naar een optreden van Laïs in het Cultureel Centrum van Hasselt. Het is al enkele dagen geleden, maar helaas de vorige dagen nog geen tijd gehad om hier een verslagje te schrijven. Hier komt ie dus.

Het optreden begon om 20u met een warming-up. De supportact was een voor mij onbekend groepje uit Sint-Niklaas: Simple Brain. Drie jonge gasten die een vrij aardige acoustische set brachten. Eerlijk gezegd, het kon mij wel bekoren. Helaas niet altijd even toonvast, maar qua muziek helemaal m’n ding. Vergelijk het maar met wat Indie Rock.

Na een korte pauze was het dan eindelijk aan de dames van Laïs. Opmerkelijk steviger dan de vorige albums! Een goeie bass, wat gitaar erbij en dan op smaak gebracht met wat drum, zo hield Laïs mij 90 minuten lang in de ban. Hoewel… een geweldig goed optreden werd onderbroken door één of andere boer die het optreden net iets minder kon smaken. Tussen twee nummers door klonk er een snoeiharde “Stiller!” door de zaal. Na nog enkele domme opmerkingen verliet de heer (kan je dit nog een heer noemen, vraag ik me dan af?) de zaal in het gezelschap van nog enkele fanatiekelingen die het ruige kantje van Laïs duidelijk niet konden appreciëren. En eigenlijk kon dat zo geen kwaad, de sfeer werd opmerkelijk beter na de uittocht van hogergenoemde personen. Het publiek werd duidelijk enthousiaster en beloonde de dames met een staande ovatie na het optreden!

Om nog even terug te komen op die onbeschofterik van hierboven. Ik vind dit echt wel getuigen van weinig respect. Als het je niet aanstaat, sluip dan naar buiten maar hou vooral je mond tijdens een optreden dat door de rest van het publiek wel goed bevonden werd. Zoiets doe je niet… Maar manieren? Nog nooit van gehoord.

Repetitiedag

Gisteren was het “Vlaanderens mooiste”: de Ronde van Vlaanderen. Misschien nauwelijks te geloven maar ik heb niks gezien van heel de koers… Enja, dan moet er al wel een hele goeie reden voor zijn zeker? Het was immers repetitiedag in Mechelen-Bovelingen.

7.45u is toch vroeg voor een zondagmorgen, maar het vooruitzicht op een leuke dag, kan dan wel helpen. Opstaan, iets drinken (om te eten was het mij nog net iets te vroeg) en dan klaar maken om te vertrekken. Nog snel even Femke gaan oppikken en dan richting Bovelingen. De ene was al meer wakker dan de andere ;).
De dag begon met een algemene repetitie van 1,5 uur. Samen wat stukjes doorspelen, hier en daar al wat correcties doorgeven en vooral rustig wakker worden :). Na de algemene repetitie was het dan aan de koperblazers (de mannelijke helft en Hanne ) om te laten zien wat ze in hun mars hadden. De houtblazers (waaronder mezelf) trokken dan wel richting Playstation voor een quiz met Buzz :). Dat leidt ongetwijfeld tot veel ambiance en ook tot frustratie van mezelf ;). Van de Playstation ging het terug naar het repetitielokaal waar we dan nog een handje toestaken bij het dekken van de tafels voor het middageten. De hongerigen spijzen is één van de werken van barmhartigheid… Daar waren ze gisteren alvast in gelukt: de smos smaakte!

Namiddag was het dan de partiële repetitie voor de houtblazers (een opvallend vrouwelijk gezelschap, slechts 2 mannen te bespeuren). Klarinetten, fluiten en saxen verenigd :). En eerlijk gezegd: het klonk goed! Bijna twee uren spelen zonder pauze, eist dan wel zijn tol. Al gaat dat eigenlijk sneller dan gedacht. De pauze was toch welgekomen! Tijd voor een ijsje vonden de dames en ook de heren zagen dat wel zitten. Het heeft gesmaakt! Maar na het vieruurtje weer tijd voor bittere ernst (alhoewel…) en dus weer tijd voor een laatste algemene repetitie. Al zag de ene dat al meer zitten dan de andere ;). Bijna 5u spelen op een dag… nog niet vaak gedaan vermoed ik. En toch heb ik het mooi volgehouden, zo door de week eens oefenen levert blijkbaar toch wel resultaat op! Op naar het galaconcert (inclusief “marathon” week) op 3 mei!

Met een spaghetti-avondje werd de dag afgesloten. De nodige verhalen kwamen naar boven en ik kan u verzekeren dat er ook dan heel wat afgelachen wordt :). Maar ook de goesting in nog een spelletje Buzz kwam weer naar boven. Gelukkig deze keer wel eens gewonnen toen ik Evelien assisteerde! Stoppen op een hoogtepunt zeggen ze dan… Tijd om naar huis te gaan dus ;).

En vandaag? Vooral mijn lippen laten bekomen van 5u muziek spelen en ICT-recht onderlijnen. Morgen helaas weer naar school!

Wim Opbrouck & Maandacht - TV Tunes

Weer eens tijd om de schade van de voorbije week in te halen. Want buiten veel teksten lezen en onderlijnen, gebeurt er hier niet veel overdag. ’s Avonds is het dan tijd voor ontspanning. Zo trok ik woensdag naar het Cultureel Centrum in Sint-Truiden.

 Wim Opbrouck bracht er in het gezelschap van z’n band een overzicht van TV Tunes. Denk hierbij aan overbekende, vaak stokoude (voor mij toch) tunes die soms voor pure nostalgie zorgen. Al is dat in mijn geval eerder: “Hey, dat tune’tje ken ik toch van ergens?” omdat ik de series vaak nooit op TV gezien heb. De voorstelling was doorspekt met muziek, tekst en vaak schunnige opmerkingen, maar kon het publiek duidelijk bekoren. Een mee-zing-moment zo af en toe, zorgde voor wat leuke ambiance. Wie kent er immers de tune van Dallas niet? Om nog maar te zwijgen van de Skippy-tune: met een levende kangoeroe (of was het een mens met een kangoeroe pak aan? ). Wim Opbrouck bewijst hiermee nog maar eens dat ook hij weet wat entertainen is!