Sinds gisteravond mag ik mezelf Master in de Communicatiewetenschappen noemen. Voor het eerst in 5 jaar, geen herexamens dus 
. Samen met de toelating voor Erasmus Hogeschool was het dus my lucky day 
.
In m’n zoektocht naar een verlengstuk voor mijn opleiding Communicatiewetenschappen, kwam ik de afgelopen maanden uit bij twee mogelijkheden: een postacademische opleiding Webdeveloper in het Mediacentrum van de KULeuven of een master Journalistiek aan de Erasmus Hogeschool Brussel. Geen van beide beschikken over een vrije toegang. Voor de opleiding Webdeveloper heb je een stageplaats nodig, voor de Master Journalistiek wordt er een toegangsproef georganiseerd.
Afgelopen maandag en dinsdag trok ik dus naar Brussel voor de proeven voor de optie Radio & TV van de Erasmus Hogeschool. Op maandag stond er een stemtest gepland, dinsdag een schrijf- en actualiteitstest. De stemtest viel heel goed mee. Ondanks mijn Limburgse afkomst, beschik ik blijkbaar toch over meer Brabantse dan Limburgse klanken. Daar zit ongetwijfeld de papa voor iets tussen, maar ook mijn 5-jarig verblijf in Leuven hoogstwaarschijnlijk. Naar verluidt hoor je zelfs dat ik al enkele weken stemtraining achter de rug heb, bedankt mevrouw De Wachter!
Een actualiteitstest na 5 weken isolatie wegens examens, is geen goed idee. Ook al had ik me vorige week verdiept in kranten als De Morgen en zelfs De Tijd, toch had ik geen goed voorgevoel. Zeker niet toen mijn vermoeden werd bevestigd, de test was niet simpel. Ik kon mezelf wel voor het hoofd stoten toen ik daar buitenkwam en ik zowat 8 van de 10 termen wist, maar er maar 5 of 6 had ingevuld uit schrik iets heel idioots te gaan schrijven. Gelukkig viel de schrijftest een heel stuk beter mee. Toch zou het afwachten worden met een heel klein hartje, tot vandaag.
Ik viste daarnet een brief van de EHB uit de brievenbus. Hij bracht GOED NIEUWS! Ik was zowaar geslaagd voor de test en kan dus beginnen aan een opleiding Journalistiek.
Nu hopen dat ze vanavond aan de KULeuven evenveel goed nieuws hebben en mij NIET afroepen bij de “niet-geslaagden en uitgestelden”. Dan kan ik morgen nog eens teruggaan voor de promotie, receptie en vooral voor m’n punten .
En zo zit het laatste examen er ook weer op. Nieuwsproductie en -receptie viel nog redelijk goed mee, hoe het net geweest is, zal ik volgende week natuurlijk pas weten. Nog een kleine twee weekjes geduld dus.
Wat staat er nu op het programma? VAKANTIE natuurlijk met daarin veel slapen en veel koers! Dat staat vast. Het begint allemaal vanavond al met de koers in Velm als het weer wat meezit.
Ok. Nog eentje. Het allerlaatste. En dat staat komende maandag op het programma: Nieuwsproductie en -receptie. Vandaag de 3e hindernis dus afgewerkt: ICT-recht. 5 casussen oplossen met hulp van cursus, nota’s, slides en alles wat afgeprint was. Ik heb mijn best gedaan om alles naar behoren op te lossen, ik hoop dat de prof dat ook vind . Het resultaat deel ik binnen 14 dagen dan wel mee .
Ook mijn start-to-run voornemen wordt nog steeds in stand gehouden. Ik heb ondertussen les 9 al achter de rug en begeef me aan stukjes van 4 en 5 minuten (voor iemand die daarvoor na 2 minuten al buiten adem was, vind ik dat persoonlijk niet slecht!). Volhouden is de boodschap!
En ja, ook Johnny Berlin (zie hieronder) gaat het voor de wind. Op 1 in Puur Belgisch, op 14 in de Afrekening en op 6 in Humo’s Top 20. Mijn streekgenoten doen dat zeker niet slecht. Omdat hun muziek me echt wel aanstaat, heb ik mezelf dan maar even beloond door het album “Find what you love and let it kill you” te gaan kopen, samen met nog enkele andere CD’s:
- The Killers - Sam’s Town
- Roisin Murphy - Overpowered
- Arsenal - Oyebo Soul
Ik kan weer verder voor een tijdje .
Gisteren het eerste echte examen gehad: Filmgeschiedenis. En al bij al viel het nog goed mee. Een vraag over de geluidsfilm en eentje over de Franse avant-garde. Ik had het slechter kunnen treffen! Oké, de bijvraag lag me niet maar het antwoord op m’n vraag was in ieder geval volledig juist. Ik kan met een gerust hart dus naar het tweede examen toe werken: 20 juni –> ICT-recht! Dat is nog even. Maar toch, ik zal blij zijn als alles achter de rug is!
BTW, ook m’n start to run schema loopt nog vlot. Ik zit ondertussen aan les 5, het gaat de goeie richting uit .
Gisteren al één hindernis genomen in de rush naar een diploma. Op het programma stond immers mijn masterproef-verdediging. Al bij al viel het nog goed mee. Veel positieve commentaren gehad en daarnaast ook wat meer kritische vragen. Een dik kwartier na de aanvang, wandelde ik al weer naar buiten. ‘t Is altijd nog wat afwachten natuurlijk naar wat het resultaat zal zijn, maar ik was alvast tevreden.
Op naar hindernis 2: examen Filmgeschiedenis op maandag 9 juni om 16u!
Nog een dikke week en mijn laatste academiejaar Communicatiewetenschappen zit er op (hopelijk ). De afgelopen weken was ik vooral bezig met m’n masterproef (de vroegere thesis). Maar zelfs die loopt op zijn eind want morgen mag ik naar de drukker om hem te laten inbinden :). Jeuj! Nog 1 les (Filmgeschiedenis) en 2 presentaties en ik kan beginnen blokken. 23 juni zit alles er dan op. Dan hopelijk 3 maand vakantie en eens nadenken wat ik volgend jaar ga doen .
Tussen het masterproeven door, probeerde ik toch wat van de zon te genieten. Een beetje zon kan toch wonderen doen . Ik word er zowaar nog beter gezind van . Doe daar nog een ijsje of een bbq’tje bij en het is helemaal af natuurlijk .
Vandaag wordt er dan nog een beetje gewerkt aan m’n cursussen, in afwachting van de laatste spelfouten van m’n masterproef. Kalmpjes aan dus… En morgen, dan heb ik 6 schattige A5 boekjes om in te dienen als masterproef ;).
…van m’n masterproef! Hij is stilaan af aan ‘t geraken. En dat maakt mij wel ZEER tevreden! Ik heb er dan ook genoeg werk ingestoken de laatste maanden. Schrijven, schrijven en nog eens schrijven. Nog paar dingen aanpassen aan het besluit en dan eind volgende week indienen: JIHA! ‘t Kan deugd doen :).
Voor de rest een beetje aan ‘t herstellen van de eerste zomerse warmte. Ballerina’s aandoen als uw voeten uitzetten van de warmte is GEEN goed idee… M’n kleine teentjes hebben het geweten: AUW! Op zo’n moment prijs ik mezelf gelukkig dat ik teensletsen heb. Maar straks toch nog maar wat genieten van het zonneke terwijl ik nog eens nadenk over het besluit van m’n thesis. Nog een kleine 200 woorden en ik heb de kaap van de 15.000 gehaald (het minimum). Daarna is het tijd om me op te maken voor de examens.
Maar dan… dan eh… 3 maanden VAKANTIE! Let the sunshine in .
Ik kan terugblikken op een druk maar zeer geslaagd concertweekend. Zij die er niet bij waren, mogen zich tegen het hoofd slaan: je hebt echt wel iets gemist .
Zaterdag was het dus galaconcert. Hoewel enkele muzikanten moeilijk hun zenuwen konden bedwingen, hebben we toch wel de pannen van het dak gespeeld. Het werd een geslaagd concert, iets om fier op te zijn.
Zondagmorgen was het vroeg dag. Zaterdag waren we na het concert nog wat blijven plakken, waardoor het uiteindelijk al ruim 1u voorbij was toen ik in mijn bed kroop. Zondagmorgen werden we dan al om 10u in Mechelen-Bovelingen verwacht om de communicanten naar de kerk te begeleiden. Nu ja, marsen spelen is niet m’n favoriete bezigheid. Het terrasje achteraf kon me wel meer bekoren .
Van Bovelingen ging het naar Aalst. Twee concerten achter mekaar. Eerst met de eigen harmonie van Aalst, daarna nog eens met Bovelingen. Het ene al net iets beter dan het andere. En eerlijk, het concert met Bovelingen was nóg beter dan zaterdagavond. We moesten zeker niet onder doen voor andere harmonieën die qua niveau verwacht worden nog iets hoger te staan. Het harde werken wierp duidelijk z’n vruchten af.
Maar al bij al ben ik blij dat het voorbij was. Ik moet om en bij de 14u gespeeld hebben de afgelopen week. Een persoonlijk record vermoed ik. Nu kan de riem er even af, net zoals bij de koers. Het is tijd om alles op m’n masterproef en m’n examens te zetten. Mijn examenrooster is alvast een meevaller:
- 9/6 Filmgeschiedenis
- 20/6 ICT-recht
- 23/6 Nieuwsproductie en -receptie
Tijd om er een lap op te geven dus .
Of noem het de missverkiezing onder de beginnende journalisten, want zo voelde het achteraf wel aan. Het relaas van een lange, leerrijke maar tegelijk ook lichtelijk teleurstellende dag.
Twee weken geleden schreef ik me in een opwelling in voor de Sanoma Jobcastingday. Ik verdiep me de laatste weken nog te zeer in groepswerken en een masterproef om me echt te gaan bekommeren om solliciteren en toekomstplannen. Eerst dit masterjaar succesvol afronden en dan zien we wel, was mjin motto. Toch leek die Jobcastingday een unieke kans, eentje die ik zeker niet zomaar mocht laten voorbijgaan. En met die instelling in het achterhoofd, schreef ik me dan toch maar in. Enkele dagen later kreeg ik al de melding dat ik geselecteerd was en mocht afzakken naar Diegem op 24 april.
Het was allemaal veel belovend. Een ontbijt bij het binnenkomen en grote namen binnen Sanoma die als jury-leden functioneerden. Om 10u werden we voor de leeuwen geworpen. We kregen welgeteld 3 uur de tijd een eigen concept uit te werken en te voorzien van de nodige achtergrond en uitleg. “Wat we samen doen, doen we beter”, was de leuze van m’n middelbare school en zo dachten ook mijn medestudenten erover. 6 KUL’ers Communicatiewetenschappen verenigd aan de onderhandeltafel om samen een eigen concept uit te werken. Een mooi team eerlijk gezegd, we vulden mekaar uitstekend aan. Een aanzet van de ene werd uitgewerkt tot een degelijk idee door de andere. Tijdens het drie uur durende zwoegwerk, kregen we zowel positieve als negatieve commentaren van de juryleden, maar toch was de algemene indruk overwegend positief. Voor een groep die aanvankelijk zonder verwachtingen naar Diegem was afgezakt, was dat toch niet slecht. Stipt op tijd dienden we dan ook ons concept in.
Na de lunch werd er dan wat tijd gemaakt voor workshops. Eerst en vooral werden de commentaren overlopen bij onze concepten. Sommigen werden met de grond gelijk gemaakt en dus begonnen ook wij wat ongemakkelijk op onze stoel te schuifelen toen Thomas Siffer aan zijn commentaar op 925 (9 to 5, de titel van ons zogezegde magazine) begon. Het was niet nodig, hij was overwegend positief, cover was goed, titel was goed, er was zeker een markt voor te vinden, … Opluchting alom binnen de groep dus. Missie volbracht.
Na de commentaren was het tijd voor wat illustratie bij de thema’s invalshoeken en ijkpersonen. Hoewel het vaak een herhaling was van wat er in Leuven de laatste jaren meermaals werd ingestoempt, konden we hier en daar toch nog de nodige inspiratie opdoen.
Toen de workshops werden afgeronden, was het tijd om de geselecteerden voor de volgende ronde bekend te maken. Ondanks de positieve commentaren op ons werk, bleek de motivatiebrief meermaals doorslaggevend. Enkel Maarten (zeker verdiend, waarvoor een dikke proficiat overigens) haalde de tweede ronde uit ons groepje. Ergens altijd een teleurstelling natuurlijk, maar doordat de verwachtingen niet erg hoog lagen, viel het al bij al nog mee. Toch word je dan met de neus op de feiten geduwd en geconfronteerd met de dubbelzinnigheid en subjectiviteit van zulke selecties. No worries, we geven niet op. Maar het solliciteren wordt nu wel opgeborgen tot na de examens en misschien nog langer. Een Master Webdeveloper of Master Journalistiek spreken me op dit moment immers veel meer aan dan de arbeidsmarkt. Sanoma zal niet weten welke “talenten” ze laten schieten hebben donderdag ;).
